وحید صادقی
کارشناس ارشد ادبیات فارسی
تصمیم دولت جدید برای اجرایی نمودن تدریس زبان های غیر فارسی در کشور امری مبارک و صد البته مفید است که مطمئناً بر قوام اقوام ایرانی و تقویت هویت و وحدت ایرانی و ملی خواهد افزود و بهتر است این مقوله و بررسی و طراحی ساز و کارهای اجرایی آن به دست کارشناسان سپرده شود و به جای طرح مسائل احساسی و گاهی خام و غیر کارشناسی که برخی اوقات رنگ و بوی جناح بندی های سیاسی نیز در آنها دیده می شود، فرصتی فراهم شود تا در فضایی آرام و به دور از جنجال ها و رقابت های سیاسی موضوع به دست کارشناسان متخصص و متعهد کشور مورد مطالعه و اجرا قرار گیرد.
کارشناس ارشد ادبیات فارسی
تصمیم دولت جدید برای اجرایی نمودن تدریس زبان های غیر فارسی در کشور امری مبارک و صد البته مفید است که مطمئناً بر قوام اقوام ایرانی و تقویت هویت و وحدت ایرانی و ملی خواهد افزود و بهتر است این مقوله و بررسی و طراحی ساز و کارهای اجرایی آن به دست کارشناسان سپرده شود و به جای طرح مسائل احساسی و گاهی خام و غیر کارشناسی که برخی اوقات رنگ و بوی جناح بندی های سیاسی نیز در آنها دیده می شود، فرصتی فراهم شود تا در فضایی آرام و به دور از جنجال ها و رقابت های سیاسی موضوع به دست کارشناسان متخصص و متعهد کشور مورد مطالعه و اجرا قرار گیرد.
آقای
حسن روحانی در بند ۴ بیانیه حقوق ادیان،اقوام و مذاهب که در نهم خرداد ۹۲
منتشر شد، "تدریس زبان مادری ایرانیان (کردی، آذری، عربی و...) به طور رسمی
در سطوح مدارس و دانشگاه ها دراجرای کامل اصل ۱۵ قانون اساسی" را به
عنوان وعده انتخاباتی خود مطرح کرد. رییس جمهور روز ۵ آبان در جلسه رای
اعتماد به وزیر آموزش و پرورش بار دیگر بر این وعده تاکید کرد: "ما باید
اصل ۱۵ قانون اساسی را اجرایی و عملیاتی کنیم و این کار از دبستان میتواند
آغاز و شروع شود و در مراحل مختلف تا پایان دوره متوسطه ادامه پیدا کند."
در قانون برنامه پنجم توسعه آمده است: "آموزش و پرورش مجاز است در حدود
مقرر در اصل پانزدهم قانون اساسی، گویش محلی و ادبیات بومی را در مدارس
تقویت نماید". آقای روحانی در سفر تبریز خود نیز از تاسیس فرهنگستان زبان
آذری در دولت خود خبر داد. در راستای تحقق این وعده ها ، بعد از به دست
گرفتن سکان قوه مجریه کشور ، آقای یونسی را به عنوان دستیار ویژه خود در
امور اقوام و اقلیتهای دینی و مذهبی انتخاب نمود. آقای یونسی چندی پیش
اعلام کرد که تدریس زبانهای محلی در دستور کار قرار دارد. مساله ای که چند
ماه قبل توسط آقای فانی وزیر آموزش و پرورش نیز به نوعی دیگر مطرح شده بود.
آقای فانی تدریس زبانهای قومی را از اولویت های کاری خود اعلام کرده بود.
اما مساله امروز و در واقع موضوع این نوشته مربوط به موضع گیری هایی است که
از سوی برخی صاحب نظران و صاحب مسندان اتخاذ می شود. بعد از اظهار نظرهای
اعضای فرهنگستان زبان فارسی و در ادامه ، برخی نمایندگان مجلس نیز موضع های
تندی را در خصوص این طرح روحانی و دولتش اتخاذ نمودند.
مهمترین نگرانی مطرح شده از سوی اکثر منتقدین ، مقوله وحدت ملی است و این که وحدت ملی کشور در گرو حفظ و ترویج زبان فارسی است و با تدریس زبان های غیرفارسی بر این وحدت خلل وارد خواهد شد. ضمن ارج نهادن بر نگرانی و دغدغه های این عزیزان در جواب بایست گفت که اولاً خلاصه کردن موضوع وحدت ملی در یک معیار زبانی کاری بس اشتباه است و این عزیزان ناخواسته شمار ستون های محکم و اصلی وحدت ملی ایران را به دست خود کاهش می دهند؛ زیرا که وحدت ملی کشور ایران دارای اساس های محکم تری چون دین اسلام، تاریخ مشترک سیاسی، آرمان های بزرگ ملی، افتخارات مشترک تاریخی ملی نظیر انقلاب اسلامی، هشت سال دفاع مقدس و ده ها مورد دیگر می باشد. ده ها هزار شهید و جانباز و جاوید الاثر دوران دفاع مقدس فارغ از قوم و زبان و مذهب همه یک دل در راه آرمان های اصلی انقلاب و کشور جان فشانی نمودند و این یک دلی چیزی نیست که با تدریس زبان های مادری شان تضعیف که صد البته تقویت نیز خواهد شد.
دوماً ، در جواب همین نگرانی بایست افزود که مطابق با اصل 15 قانون اساسی تدریس زبان های غیر فارسی جایگزین تدریس زبان فارسی نمی شود که بخواهد خللی در زبان فارسی و ادبیاتش بوجود آورد. زبان فارسی به عنوان زبانی با ادبیات غنی سالهاست که در ایران به رشد و توسعه خود می پردازد و حتی در سال های استیلای زبان عربی در ایران ، اتفاقاً فاخرترین آثار ادبی زبان فارسی خلق شده است و در میان ادیبان و بزرگان زبان فارسی ده ها ایرانی با زبان مادری غیر فارسی نیز بوده اند که آخرین آنها ، شهریار صاحب سخن بوده است ؛ لذا نگرانی از ایجاد خلل در وضعیت زبان فارسی صحیح و به جا نیست.
یکی دیگر از نگرانی های مطرح شده از سوی برخی منتقدین ، بار مالی ناشی از شروع تدریس زبان های قومی و محلی و عدم داشتن قابلیت اجرایی است؛ و حتی عزیزی از این نمایندگان محترم نگرانی خود از نحوه اجرای کنکور به چند زبان مختلف ابراز کرده است!
مهمترین نگرانی مطرح شده از سوی اکثر منتقدین ، مقوله وحدت ملی است و این که وحدت ملی کشور در گرو حفظ و ترویج زبان فارسی است و با تدریس زبان های غیرفارسی بر این وحدت خلل وارد خواهد شد. ضمن ارج نهادن بر نگرانی و دغدغه های این عزیزان در جواب بایست گفت که اولاً خلاصه کردن موضوع وحدت ملی در یک معیار زبانی کاری بس اشتباه است و این عزیزان ناخواسته شمار ستون های محکم و اصلی وحدت ملی ایران را به دست خود کاهش می دهند؛ زیرا که وحدت ملی کشور ایران دارای اساس های محکم تری چون دین اسلام، تاریخ مشترک سیاسی، آرمان های بزرگ ملی، افتخارات مشترک تاریخی ملی نظیر انقلاب اسلامی، هشت سال دفاع مقدس و ده ها مورد دیگر می باشد. ده ها هزار شهید و جانباز و جاوید الاثر دوران دفاع مقدس فارغ از قوم و زبان و مذهب همه یک دل در راه آرمان های اصلی انقلاب و کشور جان فشانی نمودند و این یک دلی چیزی نیست که با تدریس زبان های مادری شان تضعیف که صد البته تقویت نیز خواهد شد.
دوماً ، در جواب همین نگرانی بایست افزود که مطابق با اصل 15 قانون اساسی تدریس زبان های غیر فارسی جایگزین تدریس زبان فارسی نمی شود که بخواهد خللی در زبان فارسی و ادبیاتش بوجود آورد. زبان فارسی به عنوان زبانی با ادبیات غنی سالهاست که در ایران به رشد و توسعه خود می پردازد و حتی در سال های استیلای زبان عربی در ایران ، اتفاقاً فاخرترین آثار ادبی زبان فارسی خلق شده است و در میان ادیبان و بزرگان زبان فارسی ده ها ایرانی با زبان مادری غیر فارسی نیز بوده اند که آخرین آنها ، شهریار صاحب سخن بوده است ؛ لذا نگرانی از ایجاد خلل در وضعیت زبان فارسی صحیح و به جا نیست.
یکی دیگر از نگرانی های مطرح شده از سوی برخی منتقدین ، بار مالی ناشی از شروع تدریس زبان های قومی و محلی و عدم داشتن قابلیت اجرایی است؛ و حتی عزیزی از این نمایندگان محترم نگرانی خود از نحوه اجرای کنکور به چند زبان مختلف ابراز کرده است!
در
پاسخ به این نگرانی نیز بایست گفت که اولاً همان گونه که در بالا گفته شد
تدریس زبانهای غیر فارسی نه به جای زبان فارسی بلکه در کنار آن اتفاق می
افتد ؛ لذا لزومی ندارد کنکوری را که شامل درس هایی نظیر ریاضیات، شیمی،
فیزیک، زیست شناسی و ... می باشد را به همه زبان ها برگزار کرد. کنکور به
همان زبان فارسی می تواند باشد و زبانهای غیر فارسی صرفاً در حد در زبان و
ادبیات آنها به عنوان یک ماده درسی به مانند آنچه در حال حاضر در خصوص زبان
انگلیسی یا عربی عمل می شود، باشد؛ یعنی به عنوان یک ماده درسی در کنار ده
ها درس دیگر که در دوره های مختلف آموزشی وجود دارد. در ثانی به نظر نمی
رسد که تدوین و تالیف و چاپ چند کتاب به زبانهای غیر فارسی برای وزارت
آموزش و پرورش که در حال حاضر سالانه بیش از هزار عنوان کتاب را تالیف یا
بازنگری و چاپ می کند، کاری دشوار و یا داری بار مالی قابل توجهی باشد.
سوماً ، قرار بر تدریس ده ها زبان نیست. مقوله زبان چیزی فراتر و جدا از لهجه های موجود در آن زبان است. همان گونه که در زبان فارسی ده ها لهجه گاهی با تفاوت های بسیار از هم تکلم می شود و در نهایت در سیستم آموزشی زبان فارسی معیار یا همان زبان فارسی ادبی تدریس می شود در زبانهای دیگر نیز وضع بدین منوال است. یعنی در کنار زبان فارسی زبان های عمده کشور (ترکی آذربایجانی، کردی، عربی، ترکمنی، بلوچی و ...) منظور نظر می تواند باشد و این زبانها نیز نه در کل کشور بلکه در نواحی متکلمین به آن زبان تدریس خواهد شدو در نتیجه بار مالی آن چندان زیاد به نظر نمی رسد. ضمناً می توان برای تدریس زبان ها از همان معلمین کنونی شاغل در سیستم آموزشی بهره جست و صرفاً با برگزاری دوره آموزشی، آنان را برای امر تدریس در حوزه زبان مورد نظر تربیت نمود. همچنین جهت جلوگیری از افزایش به یک باره حجم کار و جلوگیری از ایرادهای اولیه که احتمالاً به وجود بیاید، طرح را فازبندی نمود و به تدریج در مناطقی محدود تدریس را شروع و سپس کل حوزه زبانی مورد نظر را پوشش داد.
در نهایت اینکه ، لازم به ذکر است تصمیم دولت جدید برای اجرایی نمودن تدریس زبانهای غیر فارسی در کشور امری مبارک و صد البته مفید است که مطمئناً بر قوام اقوام ایرانی و تقویت هویت و وحدت ایرانی و ملی خواهد افزود و بهتر است این مقوله و بررسی و طراحی ساز و کارهای اجرایی آن به دست کارشناسان سپرده شود و به جای طرح مسائل احساسی و گاهی خام و غیر کارشناسی که برخی اوقات رنگ و بوی جناح بندی های سیاسی نیز در آنها دیده می شود، فرصتی فراهم شود تا در فضایی آرام و به دور از جنجال ها و رقابت های سیاسی موضوع به دست کارشناسان متخصص و متعهد کشور مورد مطالعه و اجرا قرار گیرد.
والسلام
سوماً ، قرار بر تدریس ده ها زبان نیست. مقوله زبان چیزی فراتر و جدا از لهجه های موجود در آن زبان است. همان گونه که در زبان فارسی ده ها لهجه گاهی با تفاوت های بسیار از هم تکلم می شود و در نهایت در سیستم آموزشی زبان فارسی معیار یا همان زبان فارسی ادبی تدریس می شود در زبانهای دیگر نیز وضع بدین منوال است. یعنی در کنار زبان فارسی زبان های عمده کشور (ترکی آذربایجانی، کردی، عربی، ترکمنی، بلوچی و ...) منظور نظر می تواند باشد و این زبانها نیز نه در کل کشور بلکه در نواحی متکلمین به آن زبان تدریس خواهد شدو در نتیجه بار مالی آن چندان زیاد به نظر نمی رسد. ضمناً می توان برای تدریس زبان ها از همان معلمین کنونی شاغل در سیستم آموزشی بهره جست و صرفاً با برگزاری دوره آموزشی، آنان را برای امر تدریس در حوزه زبان مورد نظر تربیت نمود. همچنین جهت جلوگیری از افزایش به یک باره حجم کار و جلوگیری از ایرادهای اولیه که احتمالاً به وجود بیاید، طرح را فازبندی نمود و به تدریج در مناطقی محدود تدریس را شروع و سپس کل حوزه زبانی مورد نظر را پوشش داد.
در نهایت اینکه ، لازم به ذکر است تصمیم دولت جدید برای اجرایی نمودن تدریس زبانهای غیر فارسی در کشور امری مبارک و صد البته مفید است که مطمئناً بر قوام اقوام ایرانی و تقویت هویت و وحدت ایرانی و ملی خواهد افزود و بهتر است این مقوله و بررسی و طراحی ساز و کارهای اجرایی آن به دست کارشناسان سپرده شود و به جای طرح مسائل احساسی و گاهی خام و غیر کارشناسی که برخی اوقات رنگ و بوی جناح بندی های سیاسی نیز در آنها دیده می شود، فرصتی فراهم شود تا در فضایی آرام و به دور از جنجال ها و رقابت های سیاسی موضوع به دست کارشناسان متخصص و متعهد کشور مورد مطالعه و اجرا قرار گیرد.
والسلام
*
سخن معلم محلی برای بیان دیدگاه های مختلف در حوزه آموزش و پرورش است و
انتشار آن ها در این تارنما الزاما به معنای تایید آن ها نیست .
هر گونه نقل مطالب و اخبار فقط با ذکر دقیق منبع مجاز است.
هر گونه نقل مطالب و اخبار فقط با ذکر دقیق منبع مجاز است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر