۱۳۹۲ بهمن ۲۵, جمعه

نشریه نگاه ، دیگر کاغذ پنیر معلمان نیست!

علی  پورسلیمان - مدیر سایت سخن معلم / 

سخنانی که دکتر فانی در مراسم معارفه علیرضا جدایی ، مدیر کل جدید روابط عمومی وزارت آموزش‌و‌پرورش بر زبان راند ، حکایت از یک تغییر در نگرش و رویکرد در نوع ارتباط با بدنه آموزش و پرورش یعنی معلمان داشت. فانی ، ضمن اشاره به موضوع «وزیرنامه» بودن نشریه آموزش و پرورش چنین گفته بود: «روابط عمومی نباید نهادی باشد که وزیر را یک عنصر ملکوتی، آسمانی و بی نقص معرفی کند،.روابط عمومی‌ها باید ضعف‌های مدیران را به آنها گوشزد کنند و واقعیات جامعه را به آنها انعکاس دهند.» وی با تأکید بر ایجاد تحول در نشریه نگاه و بیان این مطلب که« وزیر نامه بودن را از نشریه نگاه بگیرید» یادآور شد : «نگاه یک نشریه تخصصی وابسته به رویدادهای آموزش و پرورش است که باید در این زمینه فعالیت کند.»
نشریه نگاه ، فراگیرترین رسانه نوشتاری در مجموعه وزارت آموزش و پرورش است و طبق آخرین آمار ، تیراژ آن بیش از 160 هزار نسخه در هر دوره است. متاسفانه ، روندی که از سال‌ها پیش بر این نشریه حاکم بوده است برگرفته از یک تفکر " تحول گرا و حرفه ای " در حوزه آموزش و پرورش نبوده است و هر یک از وزرا به نوعی آن را حوزه شخصی خویش فرض کرده و کم تر موضوع‌ها و مطالب معلمان منتقد و مستقل در آن منتشر می‌شده است. با تغییر تیم رسانه ای وزارت آموزش و پرورش به نظر می‌رسد که تعریف جدیدی از روابط عمومی در این وزراتخانه شکل گرفته است و نگاهی به محتوای نشریه نگاه ، نیمه اول دی ماه سال جاری، این موضوع را به خوبی به اثبات می‌رساند.
آن گونه که از شواهد بر می‌آید در حال حاضر ، مجموعه ستاد وزارت آموزش‌و‌پرورش با تحولات بخش " صف " و نیز جامعه و حتی دولت تدبیر و امید ، تناسب و هماهنگی ندارد و چه بسا فعالیت و عملکرد ستاد مانع از بروز هر گونه تحولات درون زا در آموزش و پرورش شده است.
به نظر می‌رسد مهم ترین کاری که آقای فانی می‌تواند در اولویت‌های کاری خویش قرار دهد در وهله اول ، تقویت و حمایت از تیم رسانه ای جدید وزارت آموزش و پرورش است . باید ابزار لازم در هر دو جنبه سخت افزاري و نرم افزاری در اختیار گروه " تحول گرا " قرار داده شود. معلمان و فعالان تشکل‌ها اگر صداقت در گفتار و کردار را در سیاست‌ها و خط مشی‌های وزارت آموزش و پرورش احساس و باور کنند می‌توانند حامی خوب و قابل اتکایی برای برنامه‌های آینده باشند و این می‌تواند سرآغاز تحولی در فصل روابط اداره و مدرسه باشد. در صورتی که این ارتباط به درستی تعریف و تبیین شود و معلمان، نشریه نگاه را تریبون واقعی خود احساس کنند، دیگر جریانات خارج از آموزش و پرورش و آن هایی که به دنبال مقاصد خویش هستند ، نخواهند توانست " موج سواری " را بر مطالبات متراکم معلمان استمرار بخشند و فرآیند " مطالبه محوری " از کانال‌ها و مجاری ارتباطی تعریف شده در درون آموزش و پرورش پیگیری خواهد شد.
اما در مرحله دوم ، تیم رسانه ای وزارت آموزش و پرورش باید با به روز کردن محتوای نشریه و نیز ارتباط نظام مند و فراگیر با همه فعالان تشکل‌ها و آن هایی که به نوعی دارای " مرجعیت " و " سرمایه اجتماعی " در بدنه معلمان هستند بر محتوا بخشی و نفوذ اجتماعی این نشریه بیفزایند. در صورت تحقق این دو امر ، در آینده معلمان به عنوان نقش اصلی آموزش و پرورش ، این نشریه را جدی گرفته و دیگر " نشریه نگاه " ، کاغذ پنیر معلمان نخواهد بود.
 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر