« بياييد صلح را برقرار كنيم»

سید جلال حسینی 

دبیر آموزش و پرورش بجنورد

روي تخته ی كلاس واژه ی «صلح» را بنويسيد.از بچه ها بخواهيد، درباره ی معنا و مفهوم اين واژه بحث وگفتگو كنند. سپس شعر صلح را براي آن ها بخوانيد.

«صلح»1PEACE
صلح ،آرامش است وسرور وسكوت Peace is quiet
آبيِ آســــــمان نشــســــتـه بــه دل still and blue
كــودكــــان قشـــــنگ خانه ی مـا it fills your heart
خــنــده ها مي كنـــــــند، ازته دل and smiles break through
صلح، مثل نورماه وخورشيـــداست peace is like
نرم وگـــــــرم ومــــــلايم ومتبوع a sunny day
قلب ما پر شــــــــود زشــــادي ها all soft and warm
چهـــره ها مان گرفته تابــــش ازاو that you want to stay
صلح، عشق است ونــعمت وراحت peace is love
مي نـــــوازدطبـــيـــــعت آوايــي  rest and care
مي زنـــــــدازصــــــفاي دل آواز it s nature s lullaby
تا شـــــــــودپر فـضـــــا زلالايي.  filling the air. Virginia s.brown

بچّه ها را به گروه هاي كوچك تقسيم كنيد. براي هرگروه،يكي از فعّاليت ها را تعيين نمایید:
1- چگونه مي توان در مدرسه، آرامش به وجود آورد؟
2- چگونه مي توان در خانه ،صلح وآرامش برقرار نمود؟
3- چطور مي توان در شهر، آرامش به وجود آورد؟
4- چگونه مي توان بين كشورها، صلح برقرار كرد؟
اعضاي هرگروه بايد از روش بارش فكري استفاده كنند و راه كارهايي را براي رسيدن به صلح وآرامش در زمينه ی، موضوعي كه به آن ها داده ايد، به دست آورده و يادداشت كنند.
همان طوركه گروه ها مشغول هستند،به ميان آن ها برويد و درگفت وگوي آن ها شركت كنيد.پس از پايان زماني كه تعيين كرده ايد،گروه ها مي آيند و به نوبت،موضوع تكليفي را كه به آن ها داده بوديد، براي كلاس مي گويند و راه كارهايي را كه به دست آورده اند، شرح مي دهند.كلاس درباره ی فعاليت هاي گروه، اظهارنظر مي كند و چنانچه راه كارهاي تازه اي پيدا شد به فهرست يادداشت هاي گروه، اضافه مي شود.
از بچّه هاي كلاس بخواهيد، شعر «صلح» را در دفترشان بنويسند و همان طوركه مشغول نوشتن هستند، به اين مسئله فكركنندكه چرا مردم جهان، صلح مي خواهند؟
پس ازآن،شعرِ «صلح» را بخوانيد و درباره ی معناي آن با بچّه ها بحث كنيد و در پايان ازآن ها بخواهيد، تكليف زير را براي جلسه ی بعد انجام دهند:
از داخل روزنامه ها يا مجلات،مقاله اي پيدا كنندكه درباره ی كشوري باشدكه به صلح نياز دارد. بريده ی مقاله را با خود به كلاس بياورند.
روز بعد، دانش آموزان، مقاله هايي را كه پيدا كرده اند، معرفي مي كنند و از روي نقشه يا كره جغرافيايي ،كشوري را نشان مي دهند كه در مقاله درباره ی آن صحبت شده است. سپس خلاصه اي از مقاله را براي كلاس مي خوانند.
از هر دانش آموزي كه مقاله ی انتخابي خودش را معرفي مي كند، بپرسيد: چرا اين كشور به صلح نياز دارد؟
از كلاس بخواهيد راه هاي رسيدن به صلح را در اين كشور به بحث بگذارند.
از بچّه ها بخواهيد مقاله هاي خود را در تابلو اعلانات به نمايش بگذارند. بالاي تابلو بنويسند :

« بياييد صلح را برقرار كنيم».

آموزش ها در دو ميدان حركت مي كنند: يكي ميدان «آموزش دهنده» يا «ياددهنده» و ديگري ميدان «آموزش گيرنده» يا «يادگيرنده». اين دو ميدان به يكديگر چسبيده اند و هرگاه يكي از آن دو را حذف كنيم، هرگز آموزش اتفاق نمي افتد.
جالب آن است كه هرانساني در هر دو ميدان آموزش نقش دارد.
زيبايي زندگي هم در همين است كه انسان ها مدام در حال ياد دادن و يادگرفتن هستند. ياد گرفتن و ياد دادن، يعني زنده بودن!!!
هر قدر ياد دادن ها ويادگرفتن هاي ما بهترصورت بگيرد، زنده بودنمان معنادارتر مي شود. زنده بودن بامعنا، يعني لذّت بردن از زندگي.
"روزن شاين" از متفكران تعليم وتربيت، مي گويد: «درس خوب معلّم، از چشمان شاگردانش مشاهده مي شود، امّا درس موفقيّت آميز معلّم، از اعمال و رفتار دانش آموزان پديدار مي گردد». از همین امروز شروع کنیم!

«مانند خورشــــید»1
این نور و گرمایی که می روید ز خورشید، در پهنه ی منظومه ی ما،
جان آفرین است، هستی ده و هستی فزای هرچه در روی زمین است ...،
ما هیچ یک، مانند خورشــید،
نوری وگرمایی که جان بخشد به این عالم نداریم،
اما به سهم خویش و در محدوده ی خویش، مـا نیز از خورشــید چیزی کــم نداریم،
با نــور و گــرمای محبت، نیروی هستی بخش خدمت،
در بین مردم می توان آسان درخشـید،
بر دیگران تابید و جان تازه بخشـید،
مانند خورشــید!!!

منبع : حسینی ایرج ، سید جلال الدین ، ارزشیابی برای یادگیری -1388 ، انتشارات آموخته

 

* سخن معلم محلی برای بیان دیدگاه های مختلف در حوزه آموزش و پرورش است و انتشار آن ها در این تارنما الزاما به معنای تایید آن ها نیست .
هر گونه نقل مطالب و اخبار فقط با ذکر دقیق منبع مجاز است .