سعید سلیمی
آقای فانی وزیر محترم آموزشوپرورش اخیرا در مصاحبهای اعلام کرده طرحی در دست است که در صورت تصویب، در مدارس کشور به مرحله اجرا گذاشته خواهد شد. این طرح چیزی نیست جز آنکه قرار است مبلغ حقوق و مزایای معلمان توسط مدیران مدارس پرداخت شود.
اینجانب بهعنوان یک فرهنگی با ۳۰سال سابقه تدریس از هم اینک اعلام میدارم این طرح بسیار ناپخته است. دقیقا نمیدانم جناب فانی با چه ادله و مبنایی چنین طرحی را ارایه میکند. با این وجود به چند دلیل محکم و مبنایی اجرای آن به مقصود و هدف غایی نخواهد رسید و در میانه راه شکست خواهد خورد.
دلایل مدعی به شرح زیر است:
۱- مدیران فعلی مدارس فینفسه فاقد توانمندی اجرای آن هستند و برگزاری دورهها و کلاسهای توجیهی مستلزم هزینهکرد بسیار زیادی است و آموزش و پرورش در وضعیف کنونی ظرفیت و توانایی پرداخت چنین هزینههایی را ندارد.
۲- تکلیف نیروهای شاغل در واحدهای مالی و حسابداری ادارات آموزش و پرورش چه خواهد شد، آیا جذب مدارس میشوند؟ آیا در واحدهای دیگر ادغام یا تعدیل خواهند شد؟ هرکدام از این شرایط برای آموزش و پرورش بیمار و محتضر چالشبرانگیز خواهد بود.
۳- اگر مدیری به دلیل ناتوانی و فقدان دانش لازم برای انجام چنین ماموریت ثقیلی پول کم آورد و نتوانست حقوق کارکنان خود را به موقع و سر وقت پرداخت کند چه میشود؟ چه تضمینی وجود دارد که کار معلمان و مدیران به نزاع و کشمکش نینجامد؟ آیا وقوع چنین شرایطی به نفع مدارس است یا به ضرر مدارس؟ اگرچه از زاویه دیگری میتوان آموزش و پرورش را ثروتمندترین وزارتخانه کشور نامید.
چرا که: ۱- در صورت اخذ درصدهای قانونی از درآمد تولیدکنندگان، بازرگانی، شهرداریها و... ثروت کلانی نصیب آموزش و پرورش خواهد شد.
۱- مدیران فعلی مدارس فینفسه فاقد توانمندی اجرای آن هستند و برگزاری دورهها و کلاسهای توجیهی مستلزم هزینهکرد بسیار زیادی است و آموزش و پرورش در وضعیف کنونی ظرفیت و توانایی پرداخت چنین هزینههایی را ندارد.
۲- تکلیف نیروهای شاغل در واحدهای مالی و حسابداری ادارات آموزش و پرورش چه خواهد شد، آیا جذب مدارس میشوند؟ آیا در واحدهای دیگر ادغام یا تعدیل خواهند شد؟ هرکدام از این شرایط برای آموزش و پرورش بیمار و محتضر چالشبرانگیز خواهد بود.
۳- اگر مدیری به دلیل ناتوانی و فقدان دانش لازم برای انجام چنین ماموریت ثقیلی پول کم آورد و نتوانست حقوق کارکنان خود را به موقع و سر وقت پرداخت کند چه میشود؟ چه تضمینی وجود دارد که کار معلمان و مدیران به نزاع و کشمکش نینجامد؟ آیا وقوع چنین شرایطی به نفع مدارس است یا به ضرر مدارس؟ اگرچه از زاویه دیگری میتوان آموزش و پرورش را ثروتمندترین وزارتخانه کشور نامید.
چرا که: ۱- در صورت اخذ درصدهای قانونی از درآمد تولیدکنندگان، بازرگانی، شهرداریها و... ثروت کلانی نصیب آموزش و پرورش خواهد شد.
۲- زمینها و املاک و فضاهای بیشماری که میشود با درایت و دوراندیشی تبدیل به اماکنی برای تولید ثروت کرده و به نفع معلمان کارسازی کرد. ۳- اندوخته عظیم صندوق ذخیره فرهنگیان بدون آنکه به نفع معلمان کارسازی شود معلوم نیست در کجاها هزینه و به نفع کدامین جناحین صرف میشود.
طی ۳ دهه از خدمات خود در آموزش و پرورش ۷ وزیر را دیدهام که عبارتند از آقایان پرورش، نجفی، مظفر، حاجی، علیاحمدی، حاجی بابایی و فانی که متاسفانه هیچگاه وزیری را که رخ به رخ با معلمان بنشیند و صحبت کند و به درددل آنها عمیقا گوش بدهد و به نوعی فردی کاملا پاسخگو باشد، ندیدهام. به اعتقاد بنده وزیر آموزش و پرورش باید ۹۰درصد وقت خود را برای دیدار از مدارس که خط مقدم جبهه آموزش و پرورش اند و معلمان که رزمندگان این جبهه هستند بگذارد. مسئولان دستگاه تعلیم و تربیت کشور تصور میکنند اینکه در داخل دفاتر و پشت میزهای خود بنشینند و مدام دستورالعمل و بخشنامه صادر کنند و به قولی کنترل از راه دور کنند خواهند توانست بر مشکلات فایق آیند؟ چنین تصوری از اداره بزرگترین سازمان اداری و آموزشی کشور ره به ناکجاآباد خواهد برد. شاید لازم باشد که بالاترین مقام نظام تعلیم و تربیت دیدارهای
بی واسطه با معلمان داشته باشند. هر چند این روال در میان وزرای قبلی تا حدودی به طور کامل فراموش شده بود.
*معلم آموزش و پرورش
طی ۳ دهه از خدمات خود در آموزش و پرورش ۷ وزیر را دیدهام که عبارتند از آقایان پرورش، نجفی، مظفر، حاجی، علیاحمدی، حاجی بابایی و فانی که متاسفانه هیچگاه وزیری را که رخ به رخ با معلمان بنشیند و صحبت کند و به درددل آنها عمیقا گوش بدهد و به نوعی فردی کاملا پاسخگو باشد، ندیدهام. به اعتقاد بنده وزیر آموزش و پرورش باید ۹۰درصد وقت خود را برای دیدار از مدارس که خط مقدم جبهه آموزش و پرورش اند و معلمان که رزمندگان این جبهه هستند بگذارد. مسئولان دستگاه تعلیم و تربیت کشور تصور میکنند اینکه در داخل دفاتر و پشت میزهای خود بنشینند و مدام دستورالعمل و بخشنامه صادر کنند و به قولی کنترل از راه دور کنند خواهند توانست بر مشکلات فایق آیند؟ چنین تصوری از اداره بزرگترین سازمان اداری و آموزشی کشور ره به ناکجاآباد خواهد برد. شاید لازم باشد که بالاترین مقام نظام تعلیم و تربیت دیدارهای
بی واسطه با معلمان داشته باشند. هر چند این روال در میان وزرای قبلی تا حدودی به طور کامل فراموش شده بود.
*معلم آموزش و پرورش
* سخن معلم محلی برای بیان دیدگاه های مختلف در حوزه آموزش و پرورش است و انتشار آن ها در این تارنما الزاما به معنای تایید آن ها نیست .
هر گونه نقل مطالب و اخبار فقط با ذکر دقیق منبع مجاز است.
هر گونه نقل مطالب و اخبار فقط با ذکر دقیق منبع مجاز است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر