علی پورسلیمان
از همه همکاران و معلمان محترمی که در " فراخوان " سخن معلم شرکت کردند سپاس ویژه دارم .
در
نشستی که نمایندگان تشکلهاي معلمان با آقای فانی و در زمان سرپرستی ایشان
بر وزارت آموزشوپرورش برگزار کردند ، یکی از اعضای حاضر از تشکلها
پیشنهاد کرد که آقای دکتر فانی به عنوان یک اقدام پسندیده ، همه وزرای
آموزش و پرورش پس از انقلاب را در جلسه ای دعوت کند و از نظرات و
پیشنهادهاي آنها استفاده کند.آقای دکتر فانی ، ضمن تایید اصل این حرکت ،
اما حضور برخی از این ورزا را به دلیل فقدان عملکرد مناسب و دیدگاه منفی
افکار عموميفرهنگیان نسبت به آنها دارای قابلیت اجرایی ندانست. ..
آقای فانی روز جمعه بیست و نهم آذر ماه سال جاری در مسجد نور و در سومین مجمع عمومی کانون تربیت اسلامی که مسئولیت آن با آقای فرشیدی وزیر سابق آموزش و پرورش است حاضر می شود و در آن به عنوان " میهمان ویژه " به ایراد سخن می پردازد ...
کانون تربیت اسلامی یکی از تشکل هایی است که در آموزش و پرورش فعالیت می کند و ساختار آن قاعدتا باید غیر دولتی باشد .
این که وزیر آموزش و پرورش به تشکل ها بها می دهد ، جای بسی خوشحالی و امیدواری است و باید از آن استقبال کرد و تعامل اصل پذیرفته شده ای در روابط میان فردی و سازمانی است .
اما سوال این است که اگر و در آینده ، سایر تشکل های معلمان نیز از ایشان دعوت کردند ، آقای دکتر فانی دعوت آن ها را پاسخ مثبت خواهد داد ؟ ( قضاوت در این مورد به آینده موکول می شود )
{ اگر چه سازمان معلمان ایران به عنوان یکی از تشکل های حامی دکتر روحانی و نیز وزارت آقای فانی تا کنون چندین بار از آقای فانی برای حضور در نشست شورای مرکزی دعوت کرده است اما تاکنون پاسخی نشنیده است و باز هم لازم به یادآوری است که این یادداشت ، واکنشی برای عدم اجابت این دعوت از سوی آقای فانی نیست و سازمان معلمان ایران بر مدار " مطالبه محوری " و در چاچوب قانون مداری و استفاده از ظرفیت های قانونی حرکت خواهد کرد و تعامل با مسئولان ، اثر بخشی و کارایی این وضعیت را دوچندان خواهد کرد . }
سوال بعد در مورد موضع گیری دوگانه آقای فانی در زمان سرپرستی و نیز پس از آن ( وزارت ) است .
قابلیت اجرایی ندانستن پیشنهاد نماینده یکی از تشکل های حاضر در جلسه به حضور افرادی چون آقای فرشیدی و... دلالت داشت .
آیا در این چند ماه اتفاق خاصی رخ داده است ؟
چگونه می شود که آقای فانی حاضر به قبول این پیشنهاد و حضور یک وزیر سابق در دفتر کار خود ودر زمان سرپرستی وزارت آموزش و پرورش نمی شود اما پس از رسیدن به مقام وزارت ، به صورت غیر منتظره ، در جلسه آن تشکل حضور می یابد ؟!
آیا سخنان مطرح شده در جلسه ایشان با تشکل ها و در زمان سرپرستی ، چقدر با واقعیات و نیز اصل " صداقت " مطابقت داشت ؟
آیا اصولا آن سخنان برای خوشایند نمایندگان تشکل ها و بالا بردن ضریب نفوذ در افکار عمومی فرهنگیان با استفاده از سرمایه اجتماعی تشکل ها و از جمله سازمان معلمان ایران بود ؟
آیا آقای فانی تصور می کند با توسعه چنین ارتباطاتی می تواند جلوی استیضاح احتمالی ایشان در آینده در مجلس فعلی را توسط همفکران ایشان بگیرد ؟!
پس از آن ، معاون آقای فانی اعلام کرده بود :" مدیریت واحد تشكل هاست كه كار را جلو می برد و ما در سطح ستاد با اقتدار این كار را انجام می دهیم كه هیچ تشكلی نتواند بدون مجوز آموزش و پرورش به مدارس ورود پیدا كند. "
منظور آقای کفاش از این سخنان چه بوده است و آیا شامل حال همه تشکل های آموزش و پرورش می شود ؟
آیا تشکل های معلمان که خود نیز از بدنه معلمان هستند برای ورود به مدرسه باید از مقامی مجوز بگیرند ؟
آیا برای گفت و گو و تعامل معلمان با یکدیگر باید از کسی اجاره بگیرند ؟
آقای فرشیدی متاسفانه دارای سابقه و عملکرد مثبت و درخشانی در آموزش و پرورش نیست و ذکر نام او ناخودآگاه وقایع سال 85 را به اذهان متبادر می سازد ، از سوی دیگر ؛ تا کنون دبیر کانون تربیت اسلامی از فرهنگیان شریف و نیز آسیب دیده ، بابت رفتار خود با آن ها ، نه تنها عذر خواهی نکرده بلکه همچنان از مواضع و عملکرد چند ماهه خود و نیز وقایع آن دوران دفاع می کند .
این در حالی است که تشکل های معلمان تاکنون به برخی خطاهای خود اعتراف کرده و به عنوان مثال گفت و گوی سخنگوی کانون صنفی معلمان با روزنامه اعتماد مورخ 26 د ی ماه1392 موید این مدعاست .
آقای بهشتی می گوید : « در سالهاي گذشته ، تشكلها در دوران نوجواني خود به سر ميبردند و خطاهايي هم داشتند. در سيستم و بخش حاكميتي هم مداراي لازم با اين تشكلها صورت نگرفت و منجر به ايجاد سوءتفاهمات شد. الان دو طرف به يك عقلانيتي در اين زمينه رسيدند كه بايد از اين فضا استفاده شود.
ممكن است تندرويهايي ما كرده باشيم... »
تشکل سازمان معلمان ایران با هیچ فرد و مقامی قهر نیست و معتقد به اصل تعامل و هم اندیشی است . محور ما ، حرکت حول " منشور صنفی " و کنش بر اساس " وفاق صنفی " است ؛ اما تا زمانی که آقای فرشیدی و تشکل متبوع ایشان به بارخوانی گذشته خویش نپردازند ، اتفاقی نخواهد افتاد ...
وزير آموزش و پرورش اخیرا حضور و فعالیت تشکل ها در آموزش و پرورش را یک فرصت و نه تهدید دانسته است . ایشان حتی از راه اندازی اتاق های فکر با حضور و نظارت تشکل های معلمان در فرآیند تصمیم سازی و تصمیم گیری سخن رانده است .
از نظر نگارنده ، پذیرش و باور این سخنان منوط به تحقق لوازم و مقدماتی است که صداقت را در سیاست نمایان سازد و امید که این گونه باشد ...
آقای فانی روز جمعه بیست و نهم آذر ماه سال جاری در مسجد نور و در سومین مجمع عمومی کانون تربیت اسلامی که مسئولیت آن با آقای فرشیدی وزیر سابق آموزش و پرورش است حاضر می شود و در آن به عنوان " میهمان ویژه " به ایراد سخن می پردازد ...
کانون تربیت اسلامی یکی از تشکل هایی است که در آموزش و پرورش فعالیت می کند و ساختار آن قاعدتا باید غیر دولتی باشد .
این که وزیر آموزش و پرورش به تشکل ها بها می دهد ، جای بسی خوشحالی و امیدواری است و باید از آن استقبال کرد و تعامل اصل پذیرفته شده ای در روابط میان فردی و سازمانی است .
اما سوال این است که اگر و در آینده ، سایر تشکل های معلمان نیز از ایشان دعوت کردند ، آقای دکتر فانی دعوت آن ها را پاسخ مثبت خواهد داد ؟ ( قضاوت در این مورد به آینده موکول می شود )
{ اگر چه سازمان معلمان ایران به عنوان یکی از تشکل های حامی دکتر روحانی و نیز وزارت آقای فانی تا کنون چندین بار از آقای فانی برای حضور در نشست شورای مرکزی دعوت کرده است اما تاکنون پاسخی نشنیده است و باز هم لازم به یادآوری است که این یادداشت ، واکنشی برای عدم اجابت این دعوت از سوی آقای فانی نیست و سازمان معلمان ایران بر مدار " مطالبه محوری " و در چاچوب قانون مداری و استفاده از ظرفیت های قانونی حرکت خواهد کرد و تعامل با مسئولان ، اثر بخشی و کارایی این وضعیت را دوچندان خواهد کرد . }
سوال بعد در مورد موضع گیری دوگانه آقای فانی در زمان سرپرستی و نیز پس از آن ( وزارت ) است .
قابلیت اجرایی ندانستن پیشنهاد نماینده یکی از تشکل های حاضر در جلسه به حضور افرادی چون آقای فرشیدی و... دلالت داشت .
آیا در این چند ماه اتفاق خاصی رخ داده است ؟
چگونه می شود که آقای فانی حاضر به قبول این پیشنهاد و حضور یک وزیر سابق در دفتر کار خود ودر زمان سرپرستی وزارت آموزش و پرورش نمی شود اما پس از رسیدن به مقام وزارت ، به صورت غیر منتظره ، در جلسه آن تشکل حضور می یابد ؟!
آیا سخنان مطرح شده در جلسه ایشان با تشکل ها و در زمان سرپرستی ، چقدر با واقعیات و نیز اصل " صداقت " مطابقت داشت ؟
آیا اصولا آن سخنان برای خوشایند نمایندگان تشکل ها و بالا بردن ضریب نفوذ در افکار عمومی فرهنگیان با استفاده از سرمایه اجتماعی تشکل ها و از جمله سازمان معلمان ایران بود ؟
آیا آقای فانی تصور می کند با توسعه چنین ارتباطاتی می تواند جلوی استیضاح احتمالی ایشان در آینده در مجلس فعلی را توسط همفکران ایشان بگیرد ؟!
پس از آن ، معاون آقای فانی اعلام کرده بود :" مدیریت واحد تشكل هاست كه كار را جلو می برد و ما در سطح ستاد با اقتدار این كار را انجام می دهیم كه هیچ تشكلی نتواند بدون مجوز آموزش و پرورش به مدارس ورود پیدا كند. "
منظور آقای کفاش از این سخنان چه بوده است و آیا شامل حال همه تشکل های آموزش و پرورش می شود ؟
آیا تشکل های معلمان که خود نیز از بدنه معلمان هستند برای ورود به مدرسه باید از مقامی مجوز بگیرند ؟
آیا برای گفت و گو و تعامل معلمان با یکدیگر باید از کسی اجاره بگیرند ؟
آقای فرشیدی متاسفانه دارای سابقه و عملکرد مثبت و درخشانی در آموزش و پرورش نیست و ذکر نام او ناخودآگاه وقایع سال 85 را به اذهان متبادر می سازد ، از سوی دیگر ؛ تا کنون دبیر کانون تربیت اسلامی از فرهنگیان شریف و نیز آسیب دیده ، بابت رفتار خود با آن ها ، نه تنها عذر خواهی نکرده بلکه همچنان از مواضع و عملکرد چند ماهه خود و نیز وقایع آن دوران دفاع می کند .
این در حالی است که تشکل های معلمان تاکنون به برخی خطاهای خود اعتراف کرده و به عنوان مثال گفت و گوی سخنگوی کانون صنفی معلمان با روزنامه اعتماد مورخ 26 د ی ماه1392 موید این مدعاست .
آقای بهشتی می گوید : « در سالهاي گذشته ، تشكلها در دوران نوجواني خود به سر ميبردند و خطاهايي هم داشتند. در سيستم و بخش حاكميتي هم مداراي لازم با اين تشكلها صورت نگرفت و منجر به ايجاد سوءتفاهمات شد. الان دو طرف به يك عقلانيتي در اين زمينه رسيدند كه بايد از اين فضا استفاده شود.
ممكن است تندرويهايي ما كرده باشيم... »
تشکل سازمان معلمان ایران با هیچ فرد و مقامی قهر نیست و معتقد به اصل تعامل و هم اندیشی است . محور ما ، حرکت حول " منشور صنفی " و کنش بر اساس " وفاق صنفی " است ؛ اما تا زمانی که آقای فرشیدی و تشکل متبوع ایشان به بارخوانی گذشته خویش نپردازند ، اتفاقی نخواهد افتاد ...
وزير آموزش و پرورش اخیرا حضور و فعالیت تشکل ها در آموزش و پرورش را یک فرصت و نه تهدید دانسته است . ایشان حتی از راه اندازی اتاق های فکر با حضور و نظارت تشکل های معلمان در فرآیند تصمیم سازی و تصمیم گیری سخن رانده است .
از نظر نگارنده ، پذیرش و باور این سخنان منوط به تحقق لوازم و مقدماتی است که صداقت را در سیاست نمایان سازد و امید که این گونه باشد ...
در پایان ، از همه همکاران و معلمان محترمی که در" فراخوان " سخن معلم شرکت کردند سپاس ویژه دارم .
*مدیر پایگاه خبری تحلیلی سازمان معلمان ایران
لینک خبر و دوستانی که در این فراخوان ،قبول زحمت کردند :
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر