خانم دبیر

روزی در شورای دبیران مدرسه دخترانه ای ، طفلک شاگردی را می خواستند به پیشنهاد چند تن از معلمان برای همیشه ، یا به درخواست ملایمانِ منصف ، پانزده روز از مدرسه اخراج کنند ، چون در جواب این که : چرا دامنت کوتاه است ، جلو همه ، در کلاس گفته : « پس چرا خودتان در مهمانی ها ، آن همه لخت می پوشید ، خانم دبیر ؟! » جرم بزرگ ترش این که می رود و کتاب می خواند و سوژه پیدا می کند و از صحت و سقم و تازه و کهنه بودن مطالب معلمین ، بحث می کند ، ایراد می گیرد و مخالفت می کند !
نظر مرا خواستند . گفتم : اگر قرار بر بیرون کردن به حق است ، باید همه شاگردان برّه را که معلم بی قدرت را ، قدرت مطلق می پندارند ، و هر چه دیکته کنی می نویسند ، بیرون ریخت ، و تنها او را نگه داشت ، که اعمالش در نظر شما غیر اخلاقی است ، و آن بچه های نجیب دیگر را که نمره انضباط و رفتار و اخلاق و ادب شان بیست است ، یک جا از مدرسه فرستاد بهشت زهرا !
در طول دوران های متناوب تاریخ ، به نام مذهب ، فلسفه ، معنویت ، ملیت ، جامعه و انسانیت ، یک نوع روحیه و صفات و رفتار به نام " اخلاق " تبلیغ شده است که " فلسفه تمکین " بوده است و برای توده مردم در قبال سلطه قدرت های حاکم .
« اخلاق » را با نصیحت های آقا جان و بابابزرگ ، نباید یکی گرفت ، و نباید چنان به اخلاق اندیشید که اکثر اولیاء ، و بسیاری از موعظه گران و نیز معلمان ، می اندیشیدند ، و می اندیشند .
دکتر علی شریعتی ، آثار 16 ، 242

* سخن معلم محلی برای بیان دیدگاه های مختلف در حوزه آموزش و پرورش است و انتشار آن ها در این تارنما الزاما به معنای تایید آن ها نیست .
هر گونه نقل مطالب و اخبار فقط با ذکر دقیق منبع مجاز است.