میترا فخیم - واکنش ها به اخراج یک نوجوان از مدرسه و خودکشی او
میترا فخیم – خودکشی یک پسر 14 ساله دانش آموز در شیراز به دلیل اخراج از مدرسه ، واکنش هایی در فضای مجازی برانگیخت. در خبری که روز 16 آذر منتشر شد، به نقل از والدین نوجوان شیرازی آمده که مدیر مدرسه فرزندشان را به دلیل همراه داشتن موبایل از مدرسه اخراج کرد. وی روز بعد به همراه پدرش به مدرسه رفت اما مدیر مدرسه از پذیرش او امتناع کرد. روز دوم خود به تنهایی رفت و مدیر مدرسه باز حاضر به پذیرش او نشد. نوجوان دانش آموز پس از بازگشت به خانه در غیاب والدینش، خود را حلق آویز کرد.
واکنش ها در فضای مجازی عموما در محکومیت شدت عمل مربیان و مدیران مدارس علیه دانش آموزان است، و در موارد کمتری واکنش بزرگسالانی که منع همراه داشتن موبایل توسط دانش آموزان در مدرسه را تائید می کنند اما حکم اخراج را بسیار سنگین می دانند تا مربیانی که اظهار داشته اند همراه داشتن موبایل در مدرسه به گسترش بسیاری از آسیب هاست.
معاون وزارت آموزش و پرورش در واکنش گفت هنوز از جزئیات مساله باخبر نیست. به گفته ی او همراه داشتن موبایل توسط دانش آموزان در مدرسه مجاز نیست اما مجازات آن اخراج هم نیست. او افزود باید دید علت اخراج دانش آموز صرفا همراه داشتن تلفن موبایل بوده یا نه، و آیا مدیر مدرسه همه مراحل لازم را طی کرده و بعد حکم به چنین تنبیه سنگینی داده است یا نه.
آئین نامه انظباطی
کلیات آئین نامه انظباطی مدارس برگرفته از آئین نامه اجرایی است که در مرداد 79 توسط شوراي عالي آموزش و پرورش تصویب شده است. ماده 68 آئین نامه، دانش آموزان را به «خود داري از به كاربردن وسايل تجملي و آرايشي و پرهيز از همراه آوردن اشياء گرانبها ووسايل غيرمرتبط با امور تحصيلي به مدرسه» موظف کرده است. ماده 76 تنبیهات را برشمرده که از «تذکر و اخطار شفاهي به طور خصوصي« شروع می شود و آخرین مراحل آن «اخراج موقت از مدرسه با اطلاع قبلي ولي دانشآموز، حداكثر براي مدت سه روز» و در نهایت «انتقال به مدرسه ديگر» است.
این مواد در مدارس مختلف به شکل های مختلف تعبیر شده و بسط یافته است. ممنوعیت همراه داشتن موبایل نقطه مشترک آئین نامه هاست و تنبیهات در مدارس مختلف قدری متفاوت است. به عنوان مثال، در دبیرستان و مرکز پیش دانشگاهی پسرانه حسام، همراه داشتن گوشی موبایل در مدرسه به «موجب کسر دو نمره انضباط و ضبط گوشی تا آخر ترم در مدرسه» می شود.
در مدرسه پسرانه باهنر، همراه داشتن گردن بند، تسبیح، توپ، راکت تنیس، فندک، زنجیر، تلفن همراه، کاست و CDتخلف محسوب می شود و کشف آنان نزد دانش آموز، علاوه بر این که منجر به کسر «بخش عمده ای از نمره انضباط » دانش آموز و توقیف توسط مسئولین می شود. وسایل در پایان سال تحصیلی به اولیای دانش آموز تحویل خواهد شد.
همراه داشتن وسایل «غیرضروری» از جمله موبایل در دبیرستان پسرانه شریف، در مرحله اول به «ضبط وسیله تا پایان سال تحصیلی + کسر نمره انضباط + اطلاع به اولیاء +درج در پرونده و محرومیت از کلاس به مدت یک روز» می انجامد. این دبیرستان برای مراحل بعد تنبیهات شدیدتری در نظر گرفته شده است.
دبیرستان نمونه دولتی امام علی از والدین دانش آموزان تعهد می گیرد. آن ها تعهد می دهند فرزندشان آئین نامه انظباطی را رعایت کند و مجازات تعیین شده مورد قبول والدین هستند. ماده 4 تعهدنامه حاکی است: «متعهد می شوم همراه داشتن لوازم مانند تلفن همراه (سی دی – فلش و مموری غیر مجاز…..) ممنوع است و در صورت مشاهده موجب کسر از نمره انضباط شده و تا آخر سال در مدرسه نگهداری شود».
نمونه ها کم نیستند
ماده 77 آئین نامه اجرایی مصوب شوراي عالي آموزش و پرورش، اعمال هرگونه تنبيه ديگر سوای آن چه در ماده 76 مجاز شمرده شده را ممنوع کرده است، در توضیح تنبیهات غیرمجاز آمده است: «از قبيل اهانت، تنبيه بدني و تعيين تكاليف درسي جهتتنبيه». با این حال تنبیهاتی که در مورد دانش آموزان اعمال می شود گاه به گاه به حوادث مشابهی می انجامد. تنبیهات مشابه در سال های اخیر به موارد دیگری از خودکشی دانش آموزان، از جمله دو مورد زیر انجامیده است:
سال 85، یک دختر دانش آموز کلاس اول راهنمایی تهران پس از تنبیه بدنی توسط مدیر مدرسه، با خوردن مقدار زیادی قرص اقدام به خودکشی کرد. دختر به بیمارستان منتقل شد و از مرگ نجات یافت. روابط عمومی آموزش و پرورش استان تهران در واکنش به این حادثه، تنبیه بدنی دانش آموز را قویا تکذیب کرد.
مهر سال 91 پسر دانش آموزی به نام سالار در کبودرآهنگ همدان وقتی شنید که مدیر مدرسه او را به دلیل شیطنت تهدید به اخراج کرده است، به دلیل ترس از خانواده اش و اخراج خود را حلق آویز کرد. معاون آموزش و پرورش در واکنش به این اتفاق گفت تهدید مدیر مدرسه جدی نبوده و حرفی از دهنش پریده است. او افزود این دانش آموز حتما گرفتاری های خانوادگی داشته و این طور نبوده که با یک گفته ی مدیر مدرسه خودکشی کند.
کم نیستند نمونه های مشابهی که به خودکشی دانش آموزان منجر نمی شوند اما از دید دانش آموزان خشونت آمیزند و تجاوز به حریم خصوصی شان قلمداد می شود.
یک دختر دانش آموز در وبلاگش به نام مدرسه دخترا مراسم کوتاه کردن ناخن دانش آموزان توسط ناظم ها را توضیح می دهد: «هر چند وقت یک بار در مراسم «خشم روز» دو تا ناظم میرغضب مدرسه بدون اطلاع قبلی و هیچ آماده باشی خراب می شوند سر بچه ها با ناخن گیرهایی به قاعده قیچی چمن زنی. هدف ناخن های بلند تمیز و ظریفست و البته اگر زیرشان کثیف باشد و ظریف هم نباشند بلندتر از ناخن های حسنی هم که باشند مصونیت دارند».
دانش آموز دختر دیگری روز نوشت هایش را در وبلاگ دبیرستان من منتشر می کند. او سال گذشته «برای بهبودی وضع مدرسه» عضو شورای دانش آموزی شده است. عنوان یکی از یادداشت های وبلاگ این است: «یافت نشد!». زیر این عنوان در 8 خرداد سال جاری نوشته شده است:
«معاون مدرسه سالنامه بنده را که صحبت های معلم ها در سر کلاس بود بعد از پیدا کردن توقیف کردند. بعد هم یک صفحه از آن را کنده بوند که من نمی دانم درباره چه بود ولی در هر حال صحبت های معلم ها بود بعد هم که سالنامه ام را می خواستند پس بدهند من فکر کردم ریختش را ببینم اعصابم بهم می ریزد پس در مدرسه گذاشتم تا از کاغذهای سفید استفاده بهینه شود. به همین علت خاطره اولین جلسه درس های دیگر را ندارم ولی خاطرات تابستان و برخی کلاسهای بعد از مهر در آن موجود است!»
والدین، مسئولان مدارس
واکنش والدین، اغلب حمایت از دانش آموزان است. از جمله در میان کامنت های فراوان مقاله ای درباره خودکشی نوجوان 14 ساله شیرازی، فردی با عنوان ناشناس نوشته است: «پسر من چند سال پيش در مقطع راهنمايي بود كه به خاطر حنديدنمعلم ورزش با دست چنان به سرش كوبيد كه دچار سرگيجه شد. من مجبور شدم به بيمارستان مراجعه كنم كه خوشبختانه مشكلي نبود. مي دانيد چرا شكايت نكردم؟چون پسرم مي ترسيد از مدرسه اخراجش كنند».
ابوالفضل ساکن شیراز و پدر دختری 12 ساله، در کامنتی پای همان مقاله، مشکل را ناشی از مربیان و اولیای «نابلد و ناپخته» دانسته و افزوده است: «حتی اگر بپذیریم که اخراج این دانش آموز کار درستی بوده است، نپذیرفتن عذرخواهی او در بازگشت مجدد به مدرسه را فقط از یک ذهن بیمار و سنگدل میتوان انتظار داشت».
فرد دیگری ذیل همان مقاله نوشته است: «آیا هموطنان عزیزی که نظرات گرانبهایشان را در این صفحه عرضه کرده اند می دانند در مدارس چه خبر است؟ می دانند هر مدیری روزانه50 عدد گوشی از دانش اموزان ضبط می کند و اتفاقا هیچ کدامشان را اخراج هم نمی کند؟ می دانید خود والدین درددل می کنند که آرزو دارند این وسیله را از فرزندانشان جدا کنند اما نمی توانند؟ می دانید 99 درصد حافظه موبایل دانش اموزان مسایل غیراخلاقی است؟ می دانید موبایل دانش آموز و فیلمی که از دوستانش تهیه کرده باعث خودکشی دوستش و بحران برای دیگر دوستانش شده است؟ آیا می دانید وضعیت نوجوانان و کودکانمان در وضعیت هشدار است… »
یک معاون مدرسه (ناظم)، در بحثی که در فیس بوک حول این واقعه جاری است خطاب به کسانی که سخت گیری ها نسبت به دانش آموزان را مورد انتقاد قرار داده اند، نوشته است: «این قدر زود احساسی قضاوت نکنید. من خودم معاون مدرسه ام. آوردن موبایل به مدرسه اکیدا ممنوعه. احتمالا دانش آموز هم از قبل اینو می دونسته. آوردن موبایل یه آسیب بزرگه تو مدارس. خیلی از دانش آموزها معمولا تجربه دیدن فیلم سکس رو برای اولین بار به این صورت تجربه می کنند و به دانش آموزان دیگه هم انتقال میدن. البته اینم به جای خودش بحث داره ولی تو این وضعیت آموزش و پرورش و نگاه حاکمیت به اون، بیشتر نمیشه انتظار داشت».
گرچه آئین از دید نامه انظباطی مدارس، دانش آموزان مجاز به همراه داشتن موبایل در مدرسه نیستند اما به نوشته خبرگزاری دانا، معیارها در عمل دو گانه اند. در برخی مدارس دانش آموزان آزادانه موبایل همراه دارند و در برخی دیگر سخت گیری می شود. بنا بر این گزارش، سال گذشته سی دی های قرآنی تحت عنوان «سروش ایمان» در میان دانش آموزان سراسر کشور توزیع شد. همراه این سی دی یک سیم کارت تلفن به عنوان هدیه به دانش آموزان داده شد و این نشانه معیارهای دوگانه است.
با شکایت والدین نوجوان 14 ساله، پرونده ای در دادسرای جنایی شیراز تشکیل داده است.
سخن معلم محلی برای بیان دیدگاه های مختلف در حوزه آموزش و پرورش است و انتشار آن ها در این تارنما الزاما به معنای تایید آن ها نیست .
هر گونه نقل مطالب و اخبار فقط با ذکر دقیق منبع مجاز است.
هر گونه نقل مطالب و اخبار فقط با ذکر دقیق منبع مجاز است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر