علی پورسلیمان *
خودکشی نوجوان شیرازی و حلقه مفقوده رسانه ای
" شورای فرهنگ عمومی کشور " در این موارد چه برنامه ها و سازوکارهایی را تعریف و یا تببین کرده است ؟
آموزش و پرورش مدام بر طبل ممنوعیت استفاده از تلفن همراه می کوبد در حالی که هیچ سازوکار و یا روش اجرایی برای حل این مساله تدارک ندیده و همین مساله ، مدارس را با نوعی بلاتکلیفی همراه کرده است .
اخراج موقت و یا انتقال به مدرسه دیگر ، جز موارد پیش بینی شده در آیین نامه اجرایی مدارس است .
از مدارس و عوامل اجرایی آن انتظار می رود که زمان را فدای نتیجه نکنند .
طی مراحل کامل مطابق قانون ، مهم ترین و منطقی ترین راه برای حل مساله است .
آموزش و پرورش مدام بر طبل ممنوعیت استفاده از تلفن همراه می کوبد در حالی که هیچ سازوکار و یا روش اجرایی برای حل این مساله تدارک ندیده و همین مساله ، مدارس را با نوعی بلاتکلیفی همراه کرده است .
اخراج موقت و یا انتقال به مدرسه دیگر ، جز موارد پیش بینی شده در آیین نامه اجرایی مدارس است .
از مدارس و عوامل اجرایی آن انتظار می رود که زمان را فدای نتیجه نکنند .
طی مراحل کامل مطابق قانون ، مهم ترین و منطقی ترین راه برای حل مساله است .
پسر ۱۴ ساله ای در شیراز پس از اخراج از مدرسه به دلیل همراه داشتن تلفن همراه خود را حلق آویز کرد. بر اساس ادعاهای والدین این دانش آموز وی یک روز بعد از اخراج به همراه پدرش به مدرسه رفت اما مدیر مدرسه از پذیرش او امتناع کرد و روز دوم که خودش به تنهایی به مدرسه رفته بود مسئولان مدرسه وی را نپذیرفتند.
این دانش آموز پس از مراجعه به منزلشان در حالی که تنها بود خود را حلق آویز کرد و به زندگی خود پایان داد. پرونده این خودکشی در دادسرای جنایی شیراز تشکیل و در مراحل تحقیقات ابتدایی قرار دارد.
این صورت یک مساله است . به نظر می رسد رسانه ها بیش از آن که به دنبال فرهنگ سازی و ارتقای سطح آگاهی باشند به دنبال سوژه برای افزایش بینندگان خود هستند .
در این مورد و وقایع مشابه باید به نکات و مسائلی اشاره کرد :
بند 9 از ماده 68 ، فصل ششم آیین نامه اجرایی مدارس در زمینه مقررات انضباطی دانش آموزان عنوان می کند : « خودداری از به کار بردن وسایل تجملی و آرایشی و پرهیز از همراه آوردن اشیای گرانبها و وسائل غیر مرتبط با امور تحصیلی به مدرسه . »
مادهء 76. این آیین نامه به مراحل تنبیه دانش آموزان متخلف از مقررات انضباطی اشاره دارد و می گوید :
« دانش آموزان متخلفی که راهنماییها و چارهجوییهای تربیتی، در آنها مفید و مؤثر نمیافتد، با رعایت تناسب به یکی از روشهای زیر مورد تنبیه قرار میگیرند:
1. تذکر و اخطار شفاهی به طور خصوصی.
2. تذکر و اخطار شفاهی در حضور دانش آموزان کلاس مربوط.
3. تغییر کلاس، در صورت وجود کلاسهای متعدد در یک پایه با اطلاع ولی دانش آموز.
4. اخطار کتبی و اطلاع به ولی دانش آموز.
5. اخراج موقت از مدرسه با اطلاع قبلی ولی دانش آموز، حداکثر برای مدت سه روز.
6. انتقال به مدرسه دیگر.
سوالاتی در این زمینه مطرح است از جمله این که : « آیا مدرسه به وظیفه خود در زمینه اطلاع رسانی از مفاد این آیین نامه اجرایی به دانش آموزان و اولیا آنان اقدام نموده است ؟
آیا مراحل تنبیه دانش آموز در کنار تشویق دانش آموزان در معرض دید دائمی دانش آموزان و اولیا آنان قرار گرفته است ؟
آیا دانش آموزان و اولیا در یک فرآیند گفت و گو در این زمینه اقناع شده اند ؟
تجربه سایر کشورها چه می گوید ؟
آوردن موبایل به مدرسه توسط دانش آموزان در همه کشورهای عضو سازمان ملل متحد ممنوع است .
در هند و قبرس ، مجازات ثبت در پرونده انضباطی است ، در قطر یک سال زندان ، در کانادا و اسپانیا اخراج از کلاس برای تلفن روشن ، در سوئد اخراج در صورت عکاسی و یا فیلم برداری ، در استرالیا ضبط گوشی توسط معلم در صورت زنگ خوردن ، در تاجیکستان استفاده از تلفن همراه در مدارس و دانشگاه ها ممنوع است ، در مدارس مالزی استفاده از تلفن همراه ممنوع اعلام شده و جریمه دارد ، در تایوان به دنبال هشدار اخیر سازمان بهداشت جهانی مبنی بر سرطان زا بودن استفاده از تلفن همراه ، به زودی استفاده از آن ممنوع اعلام می شود ، در ژاپن ، از والدین خواسته شده تا از کابرد موبایل برای کودکان جلوگیری کنند ...
استفاده از تلفن همراه به صورت فراگیر در مدارس ما یک واقعیت است اما مهم این است که باید مساله به درستی و به دور از هیاهوی رسانه ای تعریف شود .
باید با مساله به صورت منطقی و ریشه ای برخورد نمود .
به جای برخوردهای سلبی و قهری که منجر به واکنش های منفی و یا لجاجت می شود باید از روش های اقناعی و در یک پروسه زمانی دائمی استفاده نمود .
رسانه های عمومی و به ویژه دولتی در زمینه فرهنگ سازی و ارتقای آگاهی در این زمینه چه اقدام و یا اقداماتی انجام داده اند ؟
" شورای فرهنگ عمومی کشور " در این موارد چه برنامه ها و سازوکارهایی را تعریف و یا تببین کرده است ؟
آموزش و پرورش مدام بر طبل ممنوعیت استفاده از تلفن همراه می کوبد در حالی که هیچ سازوکار و یا روش اجرایی برای حل این مساله تدارک ندیده و همین مساله ، مدارس را با نوعی بلاتکلیفی همراه کرده است .
اخراج موقت و یا انتقال به مدرسه دیگر ، جز موارد پیش بینی شده در آیین نامه اجرایی مدارس است .
از مدارس و عوامل اجرایی آن انتظار می رود که زمان را فدای نتیجه نکنند .
طی مراحل کامل مطابق قانون ، مهم ترین و منطقی ترین راه برای حل مساله است .
این صورت یک مساله است . به نظر می رسد رسانه ها بیش از آن که به دنبال فرهنگ سازی و ارتقای سطح آگاهی باشند به دنبال سوژه برای افزایش بینندگان خود هستند .
در این مورد و وقایع مشابه باید به نکات و مسائلی اشاره کرد :
بند 9 از ماده 68 ، فصل ششم آیین نامه اجرایی مدارس در زمینه مقررات انضباطی دانش آموزان عنوان می کند : « خودداری از به کار بردن وسایل تجملی و آرایشی و پرهیز از همراه آوردن اشیای گرانبها و وسائل غیر مرتبط با امور تحصیلی به مدرسه . »
مادهء 76. این آیین نامه به مراحل تنبیه دانش آموزان متخلف از مقررات انضباطی اشاره دارد و می گوید :
« دانش آموزان متخلفی که راهنماییها و چارهجوییهای تربیتی، در آنها مفید و مؤثر نمیافتد، با رعایت تناسب به یکی از روشهای زیر مورد تنبیه قرار میگیرند:
1. تذکر و اخطار شفاهی به طور خصوصی.
2. تذکر و اخطار شفاهی در حضور دانش آموزان کلاس مربوط.
3. تغییر کلاس، در صورت وجود کلاسهای متعدد در یک پایه با اطلاع ولی دانش آموز.
4. اخطار کتبی و اطلاع به ولی دانش آموز.
5. اخراج موقت از مدرسه با اطلاع قبلی ولی دانش آموز، حداکثر برای مدت سه روز.
6. انتقال به مدرسه دیگر.
سوالاتی در این زمینه مطرح است از جمله این که : « آیا مدرسه به وظیفه خود در زمینه اطلاع رسانی از مفاد این آیین نامه اجرایی به دانش آموزان و اولیا آنان اقدام نموده است ؟
آیا مراحل تنبیه دانش آموز در کنار تشویق دانش آموزان در معرض دید دائمی دانش آموزان و اولیا آنان قرار گرفته است ؟
آیا دانش آموزان و اولیا در یک فرآیند گفت و گو در این زمینه اقناع شده اند ؟
تجربه سایر کشورها چه می گوید ؟
آوردن موبایل به مدرسه توسط دانش آموزان در همه کشورهای عضو سازمان ملل متحد ممنوع است .
در هند و قبرس ، مجازات ثبت در پرونده انضباطی است ، در قطر یک سال زندان ، در کانادا و اسپانیا اخراج از کلاس برای تلفن روشن ، در سوئد اخراج در صورت عکاسی و یا فیلم برداری ، در استرالیا ضبط گوشی توسط معلم در صورت زنگ خوردن ، در تاجیکستان استفاده از تلفن همراه در مدارس و دانشگاه ها ممنوع است ، در مدارس مالزی استفاده از تلفن همراه ممنوع اعلام شده و جریمه دارد ، در تایوان به دنبال هشدار اخیر سازمان بهداشت جهانی مبنی بر سرطان زا بودن استفاده از تلفن همراه ، به زودی استفاده از آن ممنوع اعلام می شود ، در ژاپن ، از والدین خواسته شده تا از کابرد موبایل برای کودکان جلوگیری کنند ...
استفاده از تلفن همراه به صورت فراگیر در مدارس ما یک واقعیت است اما مهم این است که باید مساله به درستی و به دور از هیاهوی رسانه ای تعریف شود .
باید با مساله به صورت منطقی و ریشه ای برخورد نمود .
به جای برخوردهای سلبی و قهری که منجر به واکنش های منفی و یا لجاجت می شود باید از روش های اقناعی و در یک پروسه زمانی دائمی استفاده نمود .
رسانه های عمومی و به ویژه دولتی در زمینه فرهنگ سازی و ارتقای آگاهی در این زمینه چه اقدام و یا اقداماتی انجام داده اند ؟
" شورای فرهنگ عمومی کشور " در این موارد چه برنامه ها و سازوکارهایی را تعریف و یا تببین کرده است ؟
آموزش و پرورش مدام بر طبل ممنوعیت استفاده از تلفن همراه می کوبد در حالی که هیچ سازوکار و یا روش اجرایی برای حل این مساله تدارک ندیده و همین مساله ، مدارس را با نوعی بلاتکلیفی همراه کرده است .
اخراج موقت و یا انتقال به مدرسه دیگر ، جز موارد پیش بینی شده در آیین نامه اجرایی مدارس است .
از مدارس و عوامل اجرایی آن انتظار می رود که زمان را فدای نتیجه نکنند .
طی مراحل کامل مطابق قانون ، مهم ترین و منطقی ترین راه برای حل مساله است .
* مدیر سایت سخن معلم
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر