منوچهر خدایی *
معلمان و دولت تدبیر و امید
در دولت آقای احمدینژاد، در سایه سیاستهای اشتباه اقتصادی تورم پدید آمد. هزینههای زندگی از مسکن و اجاره آن گرفته تا اقلام مصرفی گران شد. معلمان بیشتری به زیر خط فقر سقوط کردند و مجبور شدند به مشاغل دیگری روی بیاورند...در این دوره، وزیر آموزش و پرورش شخصی بود که قبلا داعیه همکاری با معلمان را یدک میکشید و آنها را در زمان دولت اصلاحات دعوت به انتقاد مینمود درحالی که کمتر انتقادی را میپذیرفت !
جامعه معلمان کشورمان در دوره 8 ساله دولت اصلاحات، درجهت تامین منافع صنفی و معیشتی خویش گامهای بلندی برداشتند. راهاندازی و تأسیس نهادهای صنفی، سیاسی و مدنی متعدد، نقطه عطف آن بهشمار میرود. معلمان در این دوره فرصت یافتند با توجه به فضای مطلوب سیاسی و اجتماعی، صاحب تشکیلات و سازماندهی شوند و مجامع و کنگرههای مختلف برگزار، و نشریات متعدد منتشر نمایند. آنها ضمن کسب آگاهیهای سیاسی و اجتماعی، پس از سالها توانستند مسائل و مشکلات آموزش و پرورش را به سطح جامعه وارد کرده و در معرض داوری افکار عمومی قرار دهند و در امتداد آن، به پیگیری مطالبات انباشته شده، با استفاده از شیوههای قانونی و مسالمتآمیز مدنی مبادرت ورزند. در رأس خواستهها و مطالبات معلمان برقراری بیشتر عدالت (در حقوق و مزایا) بود. هرچند مسئولان و دولتمردان از آغاز، همواره دغدغه خدمت به مردم و برقراری عدالت را داشتهاند اما بعضا واقعیات حاکم بر روابط و مناسبات اقتصادی و اجتماعی دغدغه جامعه بامشکلاتی همراه بوده است.
بهعنوان مثال آمارهای رسمی بیانگر این مساله است که قدرت خرید معلمان و کارمندان دولت به کمتر از نصف کاهش یافته است. درخواستهای معلمان و تشکلهای آنان در دهه 70 و 80 نشان داد که گروههایی از جامعه و به تعبیری وفادارترین بخش به مدیریت از برخی نواقص رنج میبرند. این قشر مهم اجتماعی بارها و به دفعات خواستار تامین حداقلها برای یک زندگی شرافتمندانه و رسیدن به شأن اجتماعی موردنظر هستند و به دنبال رفع تبعیض با سایر کارکنان دولت میباشند با اینکه در دوره یادشده، در چند نوبت به خواستههایشان توجه و حقوقشان ترمیم شد ولی شکاف موجود پر نشد.
در دولتهای آقای احمدینژاد، در سایه سیاستهای اشتباه اقتصادی تورم پدید آمد. هزینههای زندگی از مسکن و اجاره آن گرفته تا اقلام مصرفی گران شد. معلمان بیشتری به زیر خط فقر سقوط کردند و مجبور شدند به مشاغل دیگری روی بیاورند. تشکلهای قانونیشان بعضا با تعطیلی ناخواسته مواجه گردید. با فعالان صنفی- مدنی برخورد شد. جالب است بدانید در این دوره، وزیر آموزش و پرورش شخصی بود که قبلا داعیه همکاری با معلمان را یدک میکشید و آنها را در زمان دولت اصلاحات دعوت به انتقاد مینمود درحالی که کمتر انتقادی را میپذیرفت. اینک معلمان از دولت تدبیر و امید انتظار دارند تا به وعدههای انتخاباتی، جامه عمل بپوشاند. رئیسجمهور قبل از پیروزی در انتخابات وعده داد که در حوزه سیاست داخلی فضای بیشتری را برای آزادیهای مدنی و سیاسی و فعالیت احزاب باز میکند تا جامعه به سمت فضای پرنشاط تری حرکت کند. دکتر روحانی همچنین قول داد تا سازمان مدیریت و برنامهریزی را احیا و تورم را مهار کند و معیشت مردم را بهبود ببخشد. خواستههای جامعه معلمان و تشکلهای فعال آنها این است که در دولت تدبیر و امید، آزادیهای سیاسی، اجتماعی و مدنی به رسمیت شناخته شود و بستر فعالیت احزاب و تشکلها هموارتر گردد و افراد و جریانهای مختلف اجازه نقد و بررسی امور مختلف را داشته باشند تا هم دولت اعتماد را بازسازی نماید و هم نهادهای مردمی با نظارت بر کار مسئولان نسبت به مشارکت در امور جامعه احساس مسئولیت بیشتری از خود نشان دهند.
* مسئول اجرایی سازمان معلمان ایران
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر