یعقوب رمضان زاده *
دوره های ضمن خدمت و معلم ها
در دنیای امروز که تکنولوژی و علم به سرعت پیشرفت میکند، طبیعی است که افرادی که مدرک تحصیلی شان به دهههای گذشته مربوط میشود نیاز به به روز نمودن خود دارند.پیشرفت و گسترش رایانه، نرمافزارها و هوشمندسازی مدارس در دهه اخیر روزافزون بوده است؛ همچنین تدوین کتب جدید سیستمهای نوین آموزشی، آموزش و پرورش را بر آن داشته است که معلمان خود را به روز کنند.
یکی از این روشها برگزاری کلاسهای ضمن خدمت است؛ دورههایی که میتوانند بسیار مفید باشند. سازمان آموزش و پرورش به نوعی معلمها را تشویق به حضور در این دورهها مینماید و برای آنها مشوقهایی نیز در نظر گرفته است. برگزاری این دورهها در نگاه کلی اتفاق خوبی است ولی نحوه اجرای آن مساله اصلی است. در دورههایی که بنده به عنوان مدرس حضور داشتهام بیانگیزگی را در چشمان برخی معلمان دیدهام. معلمانی که در حین کلاس بیشتر از اینکه نگران محتوای آموزشی باشند نگران بچههای خود هستند که به مادر یا همسایه سپردهاند. در بسیاری از موارد مستقیم از مدرسه به کلاس میآیند، احتمالا خسته هستند؛ عدهای از آنها حتی به نوعی به فکر فرار از کلاس هستند و در پی روشی هستند تا در کلاس حضور نیابند؛ شاید بتوانند مدرسه را راضی کنند که غیبت آنها را رد نکنند. البته باید گفت بسیاری از آنها بیش از 1000 یا حتی 2000ساعت گواهینامه ضمن خدمت دارند!
شاید اسم خیلی از دورههایی که گذراندهاند را به یاد نداشته باشند. بیشتر دورههایی که برگزار میگردد عمومی است و به طور کلی تخصصی نیست که از انگیزهها برای حضور مفید در دورهها میکاهد. با توجه به اینکه معلمها از انسانهای متعهد جامعه هستنند و به نظر میرسد بیشتراز اینکه به دورههای عمومی نیازمند باشند به بروز شدن اطلاعات تخصصی خود نیازمندند تا با رشد روزافزون علم، آنها نیز گام به گام به جلو حرکت کنند و در مسیر آموزش همگام با علم روز باشند.با توجه به آنکه گواهینامههای ضمن خدمت تاثیر مستقیم به حقوق و مزایای دریافتی دارد، نوعی مدرکگرایی را ترویج مینماید و گاهی تبدیل به مسابقه دریافت مدرک میشود و هر کس مدارک بیشتری جمع نماید برنده است؛ اینکه آیا دورهها مفید بوده یا خیر معمولا مورد توجه قرار نمیگیرد، از معلمان پرسش نمیشود شما به چه دورههایی نیاز دارید و دوست دارید کلاسها چگونه برگزار شود؛ نیازسنجی در این زمینه صورت نمیگیردو محتوا (متاسفانه) در درجه دوم اهمیت قرار گرفته است.
دورههای مجازی که چند سالی است برگزار میگردد نیز تاکنون نتوانسته مشکل را حل نماید، از طرفی اکثر معلمها با کار با رایانه و اینترنت به خوبی آشنا نیستند؛ دوم اینکه دورههای مهارتی معمولا قابلیت ارائه در آموزش مجازی ندارند و سوم اینکه دیده شده است که امتحان دورههای مجازی به شکل گروهی و امتحان دستهجمعی هم میتواند برگزار گردد و نظارتی نمیتواند بر آن صورت گیرد و حتی هر کسی میتواند به جای دیگری امتحان دهد.
با توجه به شرایطی که گفته شد به طور کلی دورههای ضمن خدمت آن قدر که انرژی و هزینه و وقت میبرد مفید نبوده و نیاز به بازنگری دارد.
در پایان میتوان به راهکارهایی اشاره کرد که در بهبود شیوه آموزش ضمن خدمت موثر است:
1. پرسش از معلمها در خصوص تاریخ برگزاری دورهها ودر صورت لزوم برگزاری در روزهای تعطیل
2. استفاده از استادان مجربتر
3. ارزشگذاری دقیقتر دورهها و جدی کردن نمرات به طوری که شرکتکنندگان در دوره احتمال بدهند در صورت حضور غیرفعال مردود میشوند.
4. برگزاری دورههای تخصصی و ویژه برای هر درس
5. بررسی و بازنگری محتوای دورهها 6. برگزاری دورهها به شکل کاربردی مثلا بازدید از موزه و کارگاهها.
* دبیر منطقه 9 تهران و مدرس آموزش ضمن خدمت
سخن معلم محلی برای بیان دیدگاه های مختلف در حوزه آموزش و پرورش است و انتشار آن ها در این تارنما الزاما به معنای تایید آن ها نیست .
هر گونه نقل مطالب و اخبار فقط با ذکر دقیق منبع مجاز است .
هر گونه نقل مطالب و اخبار فقط با ذکر دقیق منبع مجاز است .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر