عذاب وجدان مدیران آموزش و پرورش
سالهاست که یک ملک مصادره ای در مناطق شمالی شیراز به صورت آموزشگاه در اختیار ناحیه 2 شیراز قرار داشته است. در سال تحصیلی جاری، مالک اصلی با حکم قضايی تقاضای تخلیه آموزشگاه یا پرداخت بهای ملک را کرده است. گفته می شود بهای این ملک برای کاربری مسکونی حداقل 5 میلیارد تومان و در صورت کاربری تجاری افزون بر 9 میلیارد تومان خواهد بود.
مالک اصلی که یک هموطن کلیمی است با فروش ملک به قیمت یک میلیارد و چهارصد و پنجاه هزارتومان راضی شده است؛ با این وجود آموزش و پرورش فارس از پرداخت این مبلغ ناتوان است و برای تأمین مبلغ مذکور دست به دامن ادارات و نواحی و مدارس شده است. آموزش و پرورش نواحی مختلف شیراز با درخواست از مدیران، تقاضای برداشت از حساب کمکهای مردمی را کرده است .
این مدرسه در خیابان ارم واقع است و اولیاي آن عموماً از تحصیلکردهها و متنفذین جامعه هستند. آموزشوپرورش به منظور جلوگیری از اعتراض این اولیا و با کمک دستگاههای فرادستی، سعی در تأمین این مبلغ دارد. طی چند سال گذشته، آموزش و پرورش سرانه حداقلی را به مدارس اختصاص داده است و مدارس تنها از طریق کمکهای مردمی اداره می شوند. چه بسا قطرات اشکی که به هنگام درخواست شهریه از سوی مدیران بر گونههای اولیا نشسته است. بی شک اگر این مسئله در مناطق جنوبی شهر اتفاق میافتاد، آموزش و پرورش هرگز چنین به تکاپو نمی افتاد و چنین راهکاری را انتخاب نمی کرد.
همیاری و همکاری از اخلاق حسنهای است که در آيین ما بدان توصیه شده است. هموطن کلیمی بهمنظور همیاری، بیش از دوسوم ارزش ملک خود را بخشیده است. مدارس شیراز از حساب کمکهای مردمی که با اشک دیدگان و قلبهای شکسته جمعآوری شده؛ دین خود را ادا کردهاند. اولیاي دانشآموزان آموزشگاه نیز نیز از همکاری دریغ نورزیدهاند. همگی دست به دست یکدیگر داده اند تا آيین مهرورزی را احیا کنند.با توجه به عضویت مدیرکل در هیات موتلفه، بنده از میزان همکاری این اعضا که بعضاً از متمکلین و متمولین و متنفذین شهر هستند، اطلاعی ندارم ولی امیدوارم مدیرکل از نفوذ خود در بین بازاریان و تجار استفاده کرده و بتواند میزان مبلغ درخواستی از حساب کمکهای مردمی را کاهش دهد.
در این موضوع، همگان دست به دست یکدیگر داده اند تا مشکل مدیرکل حل شود و واپسین روزهای مدیریت ایشان به خوشی سپری شود ولی آیا مدیرکل فارس طی هشت سال گذشته، تا چه حدّ توانسته مشکل همکاران خود را حل کند. جناب مدیرکل در برابر مناعت طبع و سخاوت هموطن اقلیت با چه زبانی تشکر خواهد کرد؟ آیا این قوم را نفرین شده نخواهد خواند؟ جناب مدیرکل در روزی که حکم برکناری ایشان زده شود؛ در برابر مدیران توانمند در سطح آموزشگاهها و ادارات که بهدلیل تفکرات جناحی ایشان برکنار شدهاند، چه احساسی خواهند داشت؟ آیا واقعاً مدیران ارشد آموزش و پرورش بدلیل تصمیمات ناصحیح خود دچار عذاب وجدان خواهند شد؟
*عضو کانون فرهنگیان شیراز
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر