علی پورسلیمان *
پوشش و لباس دانش آموزان از آیین نامه اجرایی مدارس تا مدارس !
در ابتدای سال تحصیلی، برخی از مدارس با میل و سلیقه خود اقدام به تهیه و نصب مواردی از «نوع پوشش و لباس دانشآموزان» میکنند در حالیکه آییننامه اجرایی مدارس مصوب 20/5/1379 جلسه 652 شورایعالی آموزش و پرورش معیارهایی را در این خصوص تعریف و تبیین نموده است.
فصل پنجم این آییننامه اختصاص به پوشش و لباس دانشآموزان دارد :
فصل پنجم، ماده64: لباس دانشآموزان بايد از نظر دوخت و رنگ، ساده و داراي ظاهري آراسته و متناسب با محيط آموزشي و تربيتي مدرسه باشد.
ماده65: دانشآموزان بايد علاوه بر استفاده از پوشش مناسب در مدرسه در آمد و رفت به مدرسه نيز از لباس و پوشش مناسب و فاقد هرگونه تصوير و نوشته استفاده كنند.
ماده66: لباس دانشآموزان علاوه بر پوشش، نشان وقار و عفاف آنهاست، شكل و دوختلباس آنان بايد با شئون اسلامي متناسب باشد.
ماده67- پوشش دانشآموزان دخترشامل 1) چادر، مانتو، شلوارومقنعه 2) مانتو، شلوار و مقنعه میباشد.
ماده67- پوشش دانشآموزان دخترشامل 1) چادر، مانتو، شلوارومقنعه 2) مانتو، شلوار و مقنعه میباشد.
تبصره1- چادر بهترين حجاب و مناسبترين پوشش ميباشد.
شايسته است مديران مدارس ضمن رعايت عدم اجبار، دانشآموزان دختر را به استفاده از آن تشويق و توصيه كنند.
تبصره 2- رنگ مانتو، شلوار و مقنعه دانشآموزان دختر بايد ضمن توجه به شرايط سني وجغرافيايي از ميان رنگهاي مناسب انتخاب شود. »
با اینکه قانون تکلیف مجریان و کارگزاران را بهویژه در مدارس مشخص کرده است، امابعضا برخی از مدارس پا را فراتر نهاده و خود مرجع قانون شدهاند!
اخیرا فارس در گزارش خود در بیستوپنجم آبانماه سال جاری با عنوان «منشور اخلاقی برخی مدارس دخترانه» به مواردی اشاره کرده است : فارس، «منشور اخلاقی» را از جمله ابتکارات مسئولان مدارس برای نظم بخشی به فضای آموزشی دانسته که این منشور به شکلهای متنوع و بر اساس ذوق و سلیقه مسئولان مدرسه طراحی میشود!
متاسفانه اینگونه رفتارهای سلیقهای در برخی مدارس در حدی ریشه دوانده که مهمتر از آن در نبود فرآیند نظارت و کنترل موثر از سوی مراجع قانونی و دوایر ذیربط و در گذر زمان، این رفتارهای غیرمنطقی که مبنای علمی نیز ندارند به تدریج نهادینه شده و به یک رفتار پایدار در رفتار عوامل اجرایی مدارس تبدیل شده است.
نگارنده خود به میزان فعالیت و تلاش عوامل اجرایی دلسوز مدارس واقف است، اما این دلیلی نمیشود که مدارس خود واضع قانون گشته و به بهانه اجرای «نظم و ترتیب» به رفتارهایی روی آورند که احتمالا و یا گاها دور از کارکرد و فلسفه تعلیم و تربیت است.
مدرسه جایی برای «شدن» و شکوفایی و تلطیف روان و استعدادهای خدادادی و فرصتی است که باید از آن جهت ساختن جامعهای سالم با مشارکت انسانهای قانونمند و پرسشگر استفاده نمود .
* کارشناس مسائل آموزش و پرورش
متن کامل :
در ابتدای سال تحصیلی ، برخی از مدارس با میل و سلیقه خود اقدام به تهیه و نصب مواردی از " نوع پوشش و لباس دانش آموزان " می کنند در حالی که در این مورد آیین نامه اجرایی مدارس مصوب 20 / 5 / 1379 جلسه 652شورای عالی آموزش و پرورش معیارهایی را در این خصوص تعریف و تببین نموده است .
فصل پنجم این آیین نامه اختصاص به پوشش و لباس دانش آموزان دارد :
فصل پنجم - پوشش و لباس دانش آموزان
ماده64ـ لباس دانشآموزان بايد از نظر دوخت و رنگ،ساده و داراي ظاهري آراسته و متناسب بامحيط آموزشي و تربيتي مدرسه باشد.
ماده65ـ دانشآموزان بايد علاوه بر استفاده از پوشش مناسب در مدرسه،در آمد و رفت به مدرسهنيز از لباس و پوشش مناسب و فاقد هرگونه تصوير و نوشته استفاده كنند.
ماده66 - لباس دانش آموزان علاوه بر پوشش، نشان وقار و عفاف آنان است، شكل و دوختلباس آنان بايد با شئون اسلامي متناسب باشد.
ماده67- پوشش دانشآموزان دخترشامل 1) چادر،مانتو، شلوارومقنعه 2) مانتو، شلوار و مقنعه می باشد.
تبصره1- چادربهترين حجاب و مناسبترين پوشش ميباشد.شايسته است مديران مدارس ضمن رعايت عدم اجبار، دانش آموزان دختر را به استفاده از آن تشويق و توصيه كنند.
تبصره 2 -رنگ مانتو، شلوار و مقنعه دانش آموزان دختر بايد ضمن توجه به شرايط سني وجغرافيايي از ميان رنگهاي مناسب انتخاب شود.
با این که قانون تکلیف مجریان و کارگزاران را به ویژه در مدارس مشخص کرده است ، اما بعضا برخی از مدارس پا را فراتر نهاده و خود مرجع قانون شده اند !
اخیرا خبرگزاری فارس در گزارش خود در بیست و پنجم آبان ماه سال جاری با عنوان " منشور اخلاقی برخی مدارس دخترانه+تصویر " به مواردی اشاره کرده است :
خبرنگار اجتماعی فارس، " منشور اخلاقی " را از جمله ابتکارات مسئولان مدارس برای نظم بخشی به فضای آموزشی دانسته که این منشور به شکل های متنوع و بر اساس ذوق و سلیقه مسئولان مدرسه طراحی می شود !
در بخشی از این گزارش با ارائه یک نمونه از مدارس و پس از ذکر ضوابط عمومی چنین آمده است :
ضوابط فردی :
- پرهیز از هرگونه اقدام غیرمتعارف (دست بردن در صورت/ استفاده از لوازم آرایشی و بلند نگه داشتن ناخن و...)
- رعایت پوشش اسلامی و عدم استفاده از لباسهای لی، جین و کفش نامناسب و آرمدار
- در زمستان پوشش لباس گرم، پالتو یا پلیور راحت و گشاد و با رنگهای مجاز و متعارف (سرمهای، قهوهای)
4- رعایت بهداشت و نظافت فردی (تمیز بودن لباس، استحمام در طول هفته، کوتاه نگه داشتن ناخنها، نداشتن آرایش در چهره) (2 نمره )
6ـ از همراه داشتن هرگونه وسایل تجملی و زیورآلات و همچنین موبایل و... خودداری شود و چنانچه هر یک از موارد ذکر شده همراه دانشآموز باشد ضبط و به حراست اداره تحویل داده خواهد شد. (هر بار تخلف کسر 1 نمره )
متاسفانه این گونه رفتارهای سلیقه ای در برخی مدارس در حد غیر قابل قبولی ریشه دوانده و مهم تر از آن درنبود فرآیند نظارت و کنترل موثر از سوی مراجع قانونی و دوایر ذی ربط و در گذر زمان ، این رفتارهای غیر قانونی و حتی غیر منطقی که مبنای علمی نیز ندارند به تدریج نهادینه شده و به یک رفتار پایدار در رفتار عوامل اجرایی مدارس تبدیل شده است .
نگارنده خود به میزان فعالیت و تلاش عوامل اجرایی دلسوز مدارس واقف است ، اما این دلیلی نمی شود که مدارس خود واضع قانون گشته و به بهانه اجرای " نظم و ترتیب " به رفتارهایی روی آورند که احتمالا و یا گاها دون شان کارکرد و فلسفه تعلیم و تربیت است .
مدرسه جایی برای " شدن " و شکوفایی و تلطیف روان و استعدادهای خدا دادی است و فرصتی است که باید از آن جهت ساختن جامعه ای سالم با مشارکت انسان های قانون مند و پرسشگر استفاده نمود .
فصل پنجم این آیین نامه اختصاص به پوشش و لباس دانش آموزان دارد :
فصل پنجم - پوشش و لباس دانش آموزان
ماده64ـ لباس دانشآموزان بايد از نظر دوخت و رنگ،ساده و داراي ظاهري آراسته و متناسب بامحيط آموزشي و تربيتي مدرسه باشد.
ماده65ـ دانشآموزان بايد علاوه بر استفاده از پوشش مناسب در مدرسه،در آمد و رفت به مدرسهنيز از لباس و پوشش مناسب و فاقد هرگونه تصوير و نوشته استفاده كنند.
ماده66 - لباس دانش آموزان علاوه بر پوشش، نشان وقار و عفاف آنان است، شكل و دوختلباس آنان بايد با شئون اسلامي متناسب باشد.
ماده67- پوشش دانشآموزان دخترشامل 1) چادر،مانتو، شلوارومقنعه 2) مانتو، شلوار و مقنعه می باشد.
تبصره1- چادربهترين حجاب و مناسبترين پوشش ميباشد.شايسته است مديران مدارس ضمن رعايت عدم اجبار، دانش آموزان دختر را به استفاده از آن تشويق و توصيه كنند.
تبصره 2 -رنگ مانتو، شلوار و مقنعه دانش آموزان دختر بايد ضمن توجه به شرايط سني وجغرافيايي از ميان رنگهاي مناسب انتخاب شود.
با این که قانون تکلیف مجریان و کارگزاران را به ویژه در مدارس مشخص کرده است ، اما بعضا برخی از مدارس پا را فراتر نهاده و خود مرجع قانون شده اند !
اخیرا خبرگزاری فارس در گزارش خود در بیست و پنجم آبان ماه سال جاری با عنوان " منشور اخلاقی برخی مدارس دخترانه+تصویر " به مواردی اشاره کرده است :
خبرنگار اجتماعی فارس، " منشور اخلاقی " را از جمله ابتکارات مسئولان مدارس برای نظم بخشی به فضای آموزشی دانسته که این منشور به شکل های متنوع و بر اساس ذوق و سلیقه مسئولان مدرسه طراحی می شود !
در بخشی از این گزارش با ارائه یک نمونه از مدارس و پس از ذکر ضوابط عمومی چنین آمده است :
ضوابط فردی :
- پرهیز از هرگونه اقدام غیرمتعارف (دست بردن در صورت/ استفاده از لوازم آرایشی و بلند نگه داشتن ناخن و...)
- رعایت پوشش اسلامی و عدم استفاده از لباسهای لی، جین و کفش نامناسب و آرمدار
- در زمستان پوشش لباس گرم، پالتو یا پلیور راحت و گشاد و با رنگهای مجاز و متعارف (سرمهای، قهوهای)
4- رعایت بهداشت و نظافت فردی (تمیز بودن لباس، استحمام در طول هفته، کوتاه نگه داشتن ناخنها، نداشتن آرایش در چهره) (2 نمره )
6ـ از همراه داشتن هرگونه وسایل تجملی و زیورآلات و همچنین موبایل و... خودداری شود و چنانچه هر یک از موارد ذکر شده همراه دانشآموز باشد ضبط و به حراست اداره تحویل داده خواهد شد. (هر بار تخلف کسر 1 نمره )
متاسفانه این گونه رفتارهای سلیقه ای در برخی مدارس در حد غیر قابل قبولی ریشه دوانده و مهم تر از آن درنبود فرآیند نظارت و کنترل موثر از سوی مراجع قانونی و دوایر ذی ربط و در گذر زمان ، این رفتارهای غیر قانونی و حتی غیر منطقی که مبنای علمی نیز ندارند به تدریج نهادینه شده و به یک رفتار پایدار در رفتار عوامل اجرایی مدارس تبدیل شده است .
نگارنده خود به میزان فعالیت و تلاش عوامل اجرایی دلسوز مدارس واقف است ، اما این دلیلی نمی شود که مدارس خود واضع قانون گشته و به بهانه اجرای " نظم و ترتیب " به رفتارهایی روی آورند که احتمالا و یا گاها دون شان کارکرد و فلسفه تعلیم و تربیت است .
مدرسه جایی برای " شدن " و شکوفایی و تلطیف روان و استعدادهای خدا دادی است و فرصتی است که باید از آن جهت ساختن جامعه ای سالم با مشارکت انسان های قانون مند و پرسشگر استفاده نمود .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر