روزنامه آرمان ، شنبه ، شانزدهم شهریور 92 ، گزارش اجتماعی :
علی پورسلیمان - مسئول تشکیلات و برنامه ریزی سازمان معلمان ایران
احیای جایگاه تشکلها در وزارت آموزش و پرورش
مشاور وزیر در امور تشکل ها "
جایگاهی است که برای نخستین بار در زمان وزارت آقای حاجی ایجاد شد .
وزیر وقت کسی را برای این جایگاه برگزید که از
جنس تشکل ها نبود و حتی درک درستی از
وضعیت آموزش و پرورش و مسائل آن نداشت .
از آن جایی که تشکل های فرهنگیان در آن زمان
نوپا بودند و تجارب چندانی در مبارزات صنفی و مدنی و فرآیند پیگیری مطالبات
نداشتند عملا از این جایگاه جز نامی بیش باقی نماند !
با رفتن آقای حاجی و روی کار آمدن دولت احمدی نژاد و انتصاب فرشیدی
از آن جایی که تفکر " تشکل مدنی "
اصولا محلی از اعراب نداشت ، این
جایگاه عملا تعطیل شد و رابطه میان تشکل های معلمان و ستاد آموزش و پرورش به طور
کامل قطع شد .
پس از اسفند 85 و مسائلی که از بعد از آن پیش
آمد ، یک فضای امنیتی در مدارس حاکم و تقریبا بخش قابل توجهی از بدنه فرهنگیان و
معلمان به علت " هزینه دار بودن عضویت در تشکل " ، ارتباط خود را با این
تشکل ها قطع کردند .
در این سال ها ، تعداد قابل توجهی از فعالان
تشکل های فرهنگیان که عمدتا از سازمان معلمان ایران و کانون های صنفی معلمان بودند
دچار احکام قضایی و اداری مختلف شده و اکنون نیز این روند با کمی بهبود استمرار داشته است ...
پس از 24 خرداد و گشایش نسبی در فضای سیاسی و
اجتماعی ، تشکل های فرهنگیان جانی دوباره گرفته و به تدریج خود را پیدا کردند .
سه تشکل سازمان معلمان ایران ، مجمع فرهنگیان ایران
اسلامی و انجمن اسلامی معلمان رسما از
آقای دکتر روحانی حمایت کردند .
زمانی که دولت تدبیر و امید شروع به کار کرد ،
رایزنی ها در مورد انتخاب وزرا آغاز گردید . اولین گزینه ای که در میان تشکل های
معلمان و فرهنگیان مطرح شد ، آقای دکتر نجفی بود . ایشان سابقه دو دوره 4 ساله
وزارت آموزش و پرورش را در کارنامه خود
ثبت کرده بود و نیز در برنامه ای که به مجلس ارائه کرده بود در بخش دهم آن چنین
آمده بود :
" دهم – نهادهای صنفی و
مدنی
10-1- گسترش ارتباط و
تعامل با تشکل های صنفی فرهنگیان و نهادهای مدنی و انجمن های علمی فرهنگیان و
تقویت نقش و جایگاه آن ها در فرایند تصمیم سازی و انتقال مطالبات، انتظارات و ایده
های فرهنگیان به مدیریت آموزش و پرورش
10-2- ارتقاء منزلت
حرفه ای فرهنگیان و واگذاری بخشی از مسئولیت های غیرحاکمیتی آموزش و پرورش به
معلمان با تدوین طرح تاسیس «سازمان نظام معلمی» و اجرای آن پس از تصویب مراجع ذی
ربط "
همین دو برنامه کافی
بود که موج حمایت از دکتر نجفی در میان تشکل ها اوج بگیرد و انصافا در این دوره ،
فرهنگیان و تشکل های آن ها ، دفاع کاملی از ایشان کردند ، هر چند موضع گیری های
سیاسی برخی از نمایندگان مجلس ، آموزش و پرورش را از یک دوره تحول محروم کرد ، اما
این باعث نشد که تشکل های معلمان راه " قهر و یا انزوا " را در پیش
بگیرند .
آنان پس از نشست هایی
که انجام دادند به این نتیجه رسیدند که باید یک ارتباط " چهره به چهره "
با سرپرست وزارت آموزش و پرورش ، آقای دکتر فانی داشته باشند .
آقای فانی بالافاصله
با تشکل ها دیدار کرد و نمایندگان تشکل ها ،
نقطه نظرات و پیشنهادات خود را با او در یک فضای انتقادی و البته صمیمی
مطرح کردند .
نمایندگان تشکل ها از
او خواستند که خود در برابر نماینده شان تصمیم بگیرند و آقای فانی هم به گرمی با
پیشنهاد آنان موافقت کرد و این برای اولین بار بود که در تاریخ دوره پس از انقلاب
، چنین رویدادی اتفاق می افتاد ...
دیدگاه " اقتدار
گرا " معتقد است که وجود چنین نهادهای مدنی برای وحدت و انسجام بدنه آموزش و
پرورش مضر است و اصولا چون وجود یک جامعه چند صدایی را در تضاد با منافع خود می
بیند و نظارت پذیر و نقد پذیر نیست ، با ایجاد و گسترش این نهادهای مدنی مخالفت
می کند .
از سوی دیگر ، برخی
از حلقه های اطرافیان آقای دکتر فانی با این استدلال که این تشکل ها ، افکار
عمومی فرهنگیان را رهبری نمی کنند ، فاقد عقبه هستند و نیز به دنبال گرفتن امتیاز و سهم و پست و مقام
و... هستند ، ستاد آموزش و پرورش و راس
هرم را از ارتباط گیری با آنان بر حذر می دارند !
با کمی دقت می توان
متوجه شد که خروجی هر دو تفکر یکسان است و آن نیز " تشکل ستیزی " و مخالفت
یا اصل " تشکل های مدنی " است ؛
هر چند در جلسه تشکل ها با آقای دکتر فانی ، ایشان با صراحت و با شفافیت از اعتقاد
خود به " وجوب و وجود تشکل ها " سخن گفت و بر پتانسیل کارشناسی تشکل های
مدنی تاکید کرد .
از منظر ارتباط شناسی
و مدیریت رفتار سازمانی ، تاکنون تشکل های فرهنگیان خوب عمل کرده اند و شاید
تعاملی که تا کنون میان تشکل ها و
وزارت صورت گرفته است در هیچ دوره ای
مسبوق به سابقه نبوده است و نیز در کم تر وزارتخانه ای این نوع ارتباطات تاکنون
روی داده است ...
به هر صورت ، تشکل
های مدنی در آموزش و پرورش به دستاورد مهم و بزرگی رسیده اند و از این به بعد باید
با بازساز ی تشکیلات و مدیریت ارتباط با بدنه و صف در آموزش و پرورش ، ستاد آموزش
و پرورش را در مقابل افکار عمومی فرهنگیان پاسخگو نمایند که البته دور از انتظار
نخواهد بود ...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر