با سرمایه های ملی چه کرده ایم ...

منوچهر خدایی ، مسئول اجرایی سازمان معلمان ایران :

با سرمایه های ملی چه  کرده ایم ...

سرمایه انسانی به عنوان بزرگترین و با ارزش ترین دارایی و سرمایه یک کشور به شمار  می رود. در جهان امروز سرمایه انسانی "محور توسعه" شناخته می شود و تنها سرمایه ای است که هم نامحدود و هم فزاینده است و هرگز با مصرف کردن مستهلک نمی شود.

امروزه قدرت کشورها را سرمایه مادی رقم نمی زند بلکه سرمایه انسانی کارآمد و خلاق تعیین کننده قدرت و توان رقابتی کشورهاست. سرمایه انسانی وقتی به عنوان نخبه علمی، سیاسی، فرهنگی و هنری. . . مقبولیت مردمی پیدا می کند و شهرت و اعتبار کسب می نماید، به" سرمایه ملی " تبدیل می شود.

ملت فهیم، ملتی است که سرمایه های مادی و معنوی خود را می شناسد و توانایی مدیریت و بهره برداری از این سرمایه ها را دارد.

سرمایه های ملی "موتورمحرکه " هر ملت در حرکت به سوی پیشرفت و کمال هستند که هم انگیزش ایجاد می کنند و هم راه را نشان می دهند پس باید آنها را شناخت، ارج نهاد و بر صدر نشاند. منطق حکم می کند که از این سرمایه ها مانند نگینی گرانبها مراقبت کنیم و مهمتر آنکه ظرفیت بهره گیری از آنها را داشته باشیم.

 به عنوان نمونه ، دکتر نجفی از سرمایه های ملی ماست. تحصیلات وی در رشته ریاضی و عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف می باشد. بیش از نیم قرن زمان سپری شده است تا نظام آموزشی و علمی کشور با صرف هزینه بسیار زیاد توانسته مدیری فرهیخته و کارآمد به مانند او را تربیت نماید تا کشور با استفاده از دانش و تجربه مدیریت امثال وی روند رو به رشد و تعالی را بپیماید. محروم کردن جامعه و نظام آموزشی از دانش و تجربه امثال او به جز هدر دادن سرمایه کشور معنی دیگری نمی تواند داشته باشد.

مروری بر ویژگی های اصلی شخصیت علمی، فرهنگی و اجتماعی او ما را در درک بهتر جایگاه او به عنوان یک سرمایه ملی یاری خواهد کرد.

یکی از ویژگی های دکتر نجفی داشتن "محبوبیت" نزد افکار عمومی فرهنگیان است که در طول سالیان به دست آمده است. سعدی به روزگاران مهرت نشسته بر دل . . .

نجفی "معلم "را باور دارد و در آرزوی اعتلای فرهنگ ایران است. و می گوید با بهبود معیشت و ارتقای منزلت معلمان، آموزش و پرورش به جایگاهی می رسد، که  بسترساز توسعه کشور خواهد شد. به تعبیر یک دوست فرهنگی حقوق و معیشت معلمان در دوره نجفی به جایی رسید که می توانستند سر بالا بگیرند.

دکتر نجفی "اعتماد" معلمان را جلب کرده بود. در مبحث مدیریت منابع انسانی، اعتماد یکی از جنبه های مهم روابط انسانی است و زمینه ساز مشارکت و همکاری میان اعضای جامعه می باشد.

ویژگی دیگر دکتر نجفی این بود که به اهمیت"نهادهای مدنی" برای شکل دهی به آموزش و پروش مشارکت جو و مشارکت پذیر پی برده بود. از این رو تعامل با "تشکل های صنفی-مدنی" معلمان یکی از محورهای برنامه ایشان بود.

ایشان برخلاف خیلی ها گرفتار روزمرگی نبوده بلکه فردی برنامه محور است و نگاه استراتژیک به آموزش و پرورش واقتصاد آن دارد. و به استقلال مالی آموزش و پرورش در دراز مدت می اندیشید.

یکی از فواید مهم تاریخ "عبرت آموزی" است. مرور بر صفحات تاریخ کشورمان، نشان می دهد ما نتوانستیم از تاریخ درس بگیریم و گذشته را چراغ راه آینده قرار دهیم. ببینید ما با سرمایه های ملی خود چه کرده ایم امیرکبیر را کشتیم. مصدق را با کودتا سرنگون و در حصر خانگی قرار دادیم. خون به دل بازرگان کردیم. جعفر پناهی خانه نشین شد و . . .

ملت رشید، ملتی است که در عرصه عمل و در زمان ضرورت بتواند از سرمایه های معنوی خویش  پاسداری کند .

انتظار این بود مجلس محترم، برای سرمایه های انسانی و ملی کشور برنامه ریزی داشته باشد. یعنی مناسب ترین فرد را برای مناسب ترین مقام در مناسب ترین زمان انتخاب نماید. براین اساس شایسته بود با توجه به منافع ملی و فارغ از گرایش های گروهی، جناحی و ایدئولوژیک به وزارت ایشان رای می داد. زیرا "دانش، توانایی و انگیزه " به کار را توأمان داشت. به عبارتی او هم "می خواست و هم می توانست".

مجموعه ویژگی های فوق از دکتر نجفی، شخصیتی به یاد ماندنی می سازد که می تواند آموزگاری برای نسل های آینده ما باشد. نجفی سرمایه ملی ماست او را قدر بدانیم و شایسته است سرمایه های ملی دیگر را نیز مورد توجه قرار دهیم.