روزنامه بهار ، چهارشنبه ، سی ام مرداد 1392
در حاشیه عدم رای اعتماد به دکتر نجفی
مطالبهمحوری در آموزشوپرورش
جامعه (9) / علی پورسلیمان
بدون تردید عدم رای اعتماد مجلس به دکتر نجفی که بحق یکی از موفقترین و موثرترین مدیران است، آموزشوپرورش را از یک فرصت تاریخی و طلایی برای بازسازی و نوسازی آن محروم کرد و قاطبه جامعه معلمان کشور از این وضعیت ناراضی و ناخرسند هستند. تشکلهای معلمان منتظر آن بودند تا با ورود آقای نجفی بتوانند دیوار بیاعتمادی را که محصول و نتیجه مدیریتهای غیرعلمی و غیرمنطقی و عدم پاسخ مناسب به مطالبات قانونی آنان است را با ابزار تدبیر و امید، تعدیل کنند و فصل نوینی در مهندسی مطالبات معلمان گشوده شود. اگرچه حضور یک فرد توانمند و متخصص در راس هرم مدیریت آموزشوپرورش میتواند در پاسخگویی به مطالبات انباشتهشده معلمان و در یک سیکل زمانی مشخص نقش مهم و بهسزایی داشته باشد، اما فرهنگیان و تشکلهای معلمان نباید خود و مطالبات را قائم به شخص کنند.
تجربه تاریخی نشان داده است که تکیه محض بر کاراکترهای کاریزماتیک و به عبارتی «شخصمحوری» با آنکه فرصت بازسازی و خلاقیت را از تشکلهای معلمان میگیرد و ممکن است به صورت تدریجی «دولتمحور» شوند، امکان تدوین پروسه شکلگیری «افکار عمومی و تاثیر آن» را از بدنه آموزشوپرورش سلب میکند.
مطالبات در آموزشوپرورش مشخص است و ظرفیتهای قانونی نیز بهویژه با رویکارآمدن دولت تدبیر و امید کاملا مهیا و شفاف است و تشکلهای معلمان باید در آینده برنامههای دقیق و کارشناسیشده برای پیگیری منظم و قانونمند این مطالبات داشته باشند.
به نظر میرسد اگر چنین روندی بتواند در آموزشوپرورش و جامعه نهادینه شود، دیگر نیازی به حضور «یک شخص مشخص و کاریزماتیک» در راس یک مجموعه نخواهد بود و هر شخصی هم اگر در این جایگاه قرار گیرد ناگزیر از فشار افکار عمومی باید بتواند پاسخ قانعکنندهای برای مطالبات قانونی داشته باشد و این خود مقدمهای برای کنشهای صنفی و مدنی برای تشکیل یک جامعه مدنی با حضور نهادهای مدنی خواهد بود.
* مسئول تشکیلات و برنامهریزی سازمان معلمان ایران
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر