۱۳۹۲ شهریور ۵, سه‌شنبه

هفت پیشنهاد به وزیر آینده آموزش و پرورش












به جرات می توان گفت موج حمایتی که در سراسر کشور و در جهت استقبال از وزارت آقای دکتر نجفی توسط تشکل های فرهنگیان  شکل گرفت ، در طول دوران پس از انقلاب بی سابقه بوده  است .
فرهنگیان به خوبی دوران وزارت آقای دکتر نجفی را تجربه کرده بودند و به او اعتماد داشتند چرا که آقای نجفی هم متقابلا به فرهنگیان و تشکل های آن ها اعتماد داشت .
به نظر می رسید که در صورت کسب رای اعتماد مجلس توسط دکتر نجفی ، شکاف اداره – مدرسه که در  8 سال اخیر به منتهای درجه خود رسیده  است تعدیل می شد و ممکن بود به حداقل ممکن خود برسد .
در واقع ، فرآیند " اعتماد سازی " باید نخستین گام جدی وزیر آینده آموزش و پرورش برای گشودن درهای " گفت و گو " میان بدنه یا متن  آموزش و پرورش با ستاد آموزش و پرورش و شخص وزیر و برنامه های او باشد .
به نظر می رسد با توجه به وضعیت کنونی آموزش و پرورش ، گام های زیر می تواند در تعریف و تببین و نیز توسعه " فرآیند اعتماد  سازی " معنا دار و اثر بخش باشد:
1- آقای دکتر روحانی در اولین جلسه مطبوعاتی خود عنوان کرد که " مدیران اتوبوسی را به جای اول خود بر می گرداند " . بدون تردید ، تعدادی از مدیران سطوح میانی و فوقانی کنونی آموزش و پرورش بر طبق اصل " شایسته سالاری " به جایگاه خود نرسیده اند . وزیر آینده آموزش و پرورش می تواند با بررسی دقیق و در راستای عمل به گفته رئیس جمهور ، این افراد را در جایگاه اصلی خود بنشاند .
2-یکی از اقدامات مهم و ماندگار آقای حاجی ( وزیر سابق آموزش و پرورش ) تعیین جایگاهی با عنوان " مشاور وزیر  در امور تشکل ها "  بود . وزیر جدید آموزش و پرورش می تواند در راستای نهادینه کردن مشارکت عمومی و آغاز پروسه اعتماد سازی ، فردی را به انتخاب تشکل های فرهنگیان به عنوان مشاور و یا کارشناس مسئول و البته با اختیارات لازم و قانونی منصوب نماید .
3- یکی از اقدامات مهم در زمان وزارت آقای حاجی که با پیشنهاد سازمان معلمان ایران  صورت گرفت ، برقراری " بن های غیر نقدی " بود .
متاسفانه با روی کار آمدن دولت احمدی نژاد ، پرداخت این بن ها به تدریج به فراموشی سپرده شد .
وزیر آموزش و پرورش با برقراری مجدد این مصوبه قانونی می تواند کمی از بار مشکلات معیشتی فرهنگیان بکاهد .
4- تعدادی از فعالان صنفی و مدنی  تشکل های معلمان در زمان ریاست جمهوری  احمدی نژاد و وزارت آقایان فرشیدی ، علی احمدی و حاجی بابایی به خاطر فعالیت های صنفی  با بی مهری هیات های رسیدگی  به تخلفات اداری آموزش و پرورش  روبه رو شدند و احکام مختلف مجازات های برای این فعالان صادر شد .
این مساله به شدت بر دامنه  بی اعتمادی تشکل های معلمان نسبت به ستاد وزارت آموزش و پرورش افزوده است .
وزیر آینده می تواند با استفاده از اختیارت قانونی خود ، این احکام را تعدیل و یا  تعلیق  نماید .
همچنین  می تواند از طریق اداره کل حقوقی آموزش و پرورش ، مقدمات لازم را برای آزادی معلمان در بند و یا تعلیق احکام قضایی همکارانی که به علت فعالیت های صنفی ، حکم گرفته اند به عمل آورد .
5- عملکرد صندوق ذخیره فرهنگیان همواره محل مناقشه و پرسش های بی پاسخ و یا غیر اقناعی فرهنگیان به عنوان صاحبان اصلی این موسسه اقتصادی بوده است و البته تقریبا در هیچ دوره ای به صورت جدی به آن پرداخته  نشده است .
وزیر آموزش و پرورش می تواند با اقداماتی نظیر تغییر اساسنامه جهت مشارکت هر چه بیشتر سهامداران و نیز نظر سنجی از فرهنگیان و برگزاری انتخابات جدید ، به تکمیل فرآیند اعتماد سازی کمک بهینه ای نماید .
6- در روزهای پایانی وزارت حاجی بابایی ، احکام کارگزینی با شتاب فراوان تحت عنوان " افزایش فوق العاده شغل " برای فرهنگیان صادر شد که البته پس ازمدتی کوتاه ، زمانی که مشخص شد ، حاجی بابایی مد نظر روحانی نیست  ، این احکام صادره اصلاح و مبالغی نیز حتی کم شد !
وزیر جدید آموزش و پرورش می تواند پس از تعامل با مجلس و نیز تلاش برای کسب ردیف اعتبار ، یا این مبالغ را برگرداند و یا قسمتی از آن را پرداخت نماید .
7-نشریه نگاه :
این نشریه پر تیراژترین نشریه داخلی وزارت آموزش و پرورش است .
وزیر آینده آموزش و پرورش می تواند بر خلاف سنت های پیشین که این نشریه را  به محلی برای تعریف و تعارف و بزرگ نمایی برخی اقدامات  تبدیل  کرده است  را به جایی برای اظهار نظر و نقد برنامه های وزارت آموزش و پرورش توسط  اندیشمندان ، کارشناسان و فعالان تشکل های معلمان تبدیل نماید .
این کار در صورت عملی شدن ، می تواند ضریب اعتماد میان بدنه و ستاد را به صورت تصاعدی افزایش دهد .
امید است که وزیر آینده آموزش و پرورش با تامل در موارد مطرح شده و با تناسب شرایط و اولویت ها و نیز لحاظ نمودن مدیریت زمان و فرصت ها و کاهش تهدید ها ، کلنگ " اعتماد سازی " را بر زمین زند ...

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر