علی پورسلیمان *
یکی از نکات مثبت
نظام سالی – واحدی این است که اگر دانش آموزی در شهریور ماه نتواند در یک و یا
برخی از دروس ، حد نصاب نمره قبولی را کسب کند مجبور به تکرار پایه تحصیلی نیست و
به عبارت ساده تر ، مردود نمی شود !
این دانش آموزس به
پایه بالاتر می رود ضمن آن که می تواند مجددا در همان سال ، دروس افتاده سال قبل
را امتحان دهد و نیز محدودیتی برای تعداد ومیزان دروس افتاده وجود ندارد .
اما مشکل از زمانی
شروع می شود که برخی از دروس در دوره متوسطه مانند دانه های یک زنجیر به هم پیوسته
هستند . به عنوان مثال ، از نظر محتوای آموزشی ، زبان انگلیسی سال اول دبیرستان
پیش نیاز این درس در سال بعد است و به لحاظ منطقی پذیرفته نیست که دانش آموزی بدون
کسب مهارت ها و دانش لازم در سطح پایین تر ، شایستگی ورود به سطح بالاتر را داشته
باشد .
در سیستم آموزش
عالی و دانشگاهی نیز چنین روندی نهادینه شده است .
اما متاسفانه در
سیستم آموزش و پرورش به دلایل مختلف که به نظر می رسد مهم ترین آن صرفه جویی در منابع و هزینه هاست
این مساله به یک معضل آموزشی تبدیل شده است و اگر به صورت منطقی " حل مساله
" نشود ، در آینده به یک بحران آموزشی تبدیل خواهد شد .
بسیار دیده شده
است که فرضا دانش آموزی به پایه سوم متوسطه راه یافته است اما در همان سال با
انبوهی از دروس افتاده از سال های قبل مواجه است و این ترافیک و یا تراکم بیش از
حد دروس افتاده ، هم برای مدرسه و هم برای خانواده مشکلات و عوارضی ایجاد می کند .
راه حل چیست ؟
این
اصل برای برنامه ریزان آموزشی باید مورد توجه قرار گیرد که حل مساله لزوما به
معنای پاک کردن صورت مساله و یا بیش از حد ساده کردن صورت مساله نیست !
منطقی نیست که به
خاطر صرفه جویی در هزینه ها و منابع و فرمول هزینه – فایده در یک فایل زمانی کوتاه
مدت بدون توجه به پیامدهای دراز مدت ، فلسفه آموزش و معلم زیر سوال رود و معلم
احساس کند که حضور و یا عدم حضور اودر چرخه آموزشی تقریبا یکسان است !
دانش آموز باید
بپذیرد و احساس کند از زمانی که وارد چرخه آموزش می شود باید در برابر عملکرد و
فعالیت خود پاسخگو و مسئول باشد .
برای این مساله ،
دو راه حل به صورت هم عرض پیشنهاد می شود :
1-یک سقف و یا حد مجاز برای تعداد و یا میزان
دروس افتاده با توجه به شرایط آموزشی تعریف شود . به عبارت دیگر ، اگر حد دروس
افتاده برای یک دانش آموز از حد معینی بالاتر رود اوباید قبل از ارتقاء پایه موظف
به گذراندن دروس حداقل مواد درسی "
زنجیره ای و یا پیوسته " باشد و یک سیکل زمانی مشخص برای آن تعریف و تببین
شود .
2-دانش آموز در طول یک سال تحصیلی و برای یک
درس افتاده می تواند چندین بار در آزمون شرکت کند و هر بار ، عوامل اجرایی و
آموزشی مختلف دست اندرکار برگزاری آزمون هستند .
شرکت دوبار
در آزمون یک درس ( خرداد و شهریور ) حق طبیعی هر دانش آموز است اما برگزاری
آزمون های بعدی ، نوعی خدمات اضافی محسوب
می شود و طبیعی است که دانش آموز و یا خانواده باید هزینه این خدمات اضافی
را پرداخت کند .
انجام چنین رویدادی باعث خواهد شد تا خانواده حداقل به خاطر صرفه جویی
در هزینه ها فشار لازم را به دانش آموز برای کسب نمره قبولی وارد کند و از سوی
دیگر ، عدالت آموزشی و نیز توجه به اصل تشویق و تنبیه به صورت هم زمان در معادلات
آموزشی مد نظر قرار خواهد گرفت .
مسئول تشکیلات و
برنامه ریزی سازمان معلمان ایران*
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر