جناب آقای دکتر نجفی
بدون تردید ، دوران وزارت شما در آموزش و پرورش ، یکی از کارنامه های درخشان در تاریخ تعلیم و تربیت این کشور بوده است .
فرهنگیان و معلمان از دوران وزارت شما خاطرات خوبی دارند و صد البته بدیهی است که تقریبا همه تشکل ها و معلمان روی آمدن شما به وزارت آموزش و پرورش توافق دارند .
بر طبق شنیده ها ، آقای دکتر روحانی ، برای تعیین هر وزیر ، کمیته ای تشکیل داده و آن ها موظف شده اند ضمن بررسی وضعیت موجود و تعیین چالش ها و فرصت ها ، افرادی را به ایشان معرفی کنند .
از نظر ما ، این یک مسیر منطقی و عقلانی با حداقل اشتباه و ریسک برای آینده یک دستگاه است .
تا این جای کار مشکلی نیست !
اما شواهد و قرائن نشان می دهد آن 9 نفری که شما برای تعیین وزیر آموزش و پرورش برگزیده اید تقریبا همگی از بدنه ستاد وزارت آموزش و پرورش و نیز از سایر نهادها بوده اند !
شما حتی یک نفر را هم به نمایندگی از تشکل های معلمان در این این کمیته به حساب نیاورده اید !
واضح است که فعالان صنفی و مدنی آموزش و پرورش حداقل در این 8 سال هزینه های زیادی برای مطالبات معلمان داده اند و صد البته بدیهی است که آن ها نیز از وضعیت آموزش و پرورش تحلیل دارند ، چالش ها و موانع سیستمی را می شناسند و به مدیریت فرصت ها نیز کم و بیش آگاهند و بر این آموزه متفق القولند که " فرصت سوزی هنر نیست " !
مستحضرید که شکاف " اداره - مدرسه " از دیرباز در آموزش و پرورش وجود داشته و هیچ گاه ، گام جدی و قابل دفاع برای ترمیم این دیوار بی اعتمادی برداشته نشده است !
مشاوری که هم در زمان وزارت آقای مرتضی حاجی به عنوان رابط با تشکل ها انتخاب شد هیچ گاه نتوانست تعامل مثبتی با تشکل ها برقرار کند و به مرور زمان به فراموشی سپرده شد ...
برای ما قابل قبول نیست فردی که در کمیته منتخب شما و برای تعیین آینده این وزراتخانه حضور دارد فرضا کسی است که شاید به آقای روحانی رای هم نداده است و از سوی دیگر ، ملاک و معیار حرکت را همان نسخه برگردان شده و بی اثر " تحول بنیادین " می پندارد !
شنیده ایم که شما عنوان کرده اید ، حوصله کافی برای سر و کله زدن با این مجلس را ندارید و ترجیح می دهید که در یک جای دیگر که فرصت برنامه ریزی باشد به کارتان ادامه دهید ...
متاسفانه به این واقعیت معترفیم که چاله ها و چالش ها در آموزش و پرورش زیاد است و البته ما نیز نمی خواهیم که شما کاری بر خلاف میل باطنی و قلبی تان به شما تحمیل شود .
باور ما این است که وزیر آینده آموزش و پرورش باید مدیری توان مند ، برنامه ریز با تشخیص قابل قبول برای رفع و یا عبور از موانع و با رویکرد غیر ایدئولوژیک و علمی به پارامتر های تعلیم و تربیت باشد .
افرادی که حوصله و توان کار و فعالیت در آموزش و پرورش را نداشته و سال هاست که آن را ترک کرده اند ، از نظر ما ، اکنون نیز صلاحیت ورود به مدیریت کلان آموزش و پرورش را ندارند !
وزرایی هم شبیه" از جنس فرهنگیان " حساب خود را در آموزش و پرورش پس داده اند !
در برنامه " دولت تدبیر و امید " که توسط تیم آقای روحانی منتشر شده بود ، هیچ نامی از آموزش و پرورش نیست !
به این واقعیت تلخ هم معترفیم که در تعیین وزرا ، آموزش و پرورش هیچ گاه در اولویت نبوده است !
حتی در مجلس نیز ، کم تر کسی حاضر می شود کمیسیون آموزش و پرورش را به عنوان اولویت اول مد نظر قرار دهد !
اما ، تشکل ها بر این باورند که راه توسعه پایدار و درون گرا از " مسیر آموزش و پرورش " می گذرد و بقیه راه ها پس از مدتی به " بن بست " ختم می شود !
آیا این انتظاری مافوق توقعات و واقعیات است...
علی پورسلیمان
مدیر وبلاگ سخن معلم
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر